Thuis wonen met verder gevorderde dementie?

thuis-wonen-met-verder-gevorderde-dementie/Steeds meer mensen krijgen te maken met een vorm van dementie, zoals Alzheimer. Zij hebben de wens om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. Dit kan, maar niet zomaar.

Wanneer de dementie verder vordert, zijn er steeds meer zaken die toezicht en ondersteuning nodig hebben.

Voor informatie over het ziekteproces bij dementie kunt u kijken op de site van Alzheimer Nederland.

Thuis wonen met verder gevorderde dementie

Dat kan, maar niet zomaar.. Bij mensen die in aan dementie in een gevorderd stadium lijden,  zijn de beperkingen  dusdanig dat deze recht geeft op een ZZP 4 en ZZP 5 indicatie. Zonder goedwerkend (mantel)zorgsysteem zijn de beperkingen dusdanig opgelopen dat zij niet zonder meer zelfstandig kunnen wonen.

In een ZZP 5 is 24-uurs toezicht nodig terwijl de beschikbare uren recht geven op maximaal 20 uur zorg in natura per week, laat zeggen 3 uur per dag. Bij een ZZP 4 is 13,5 uur per week, bijna 2 uur per dag de norm. Het mag duidelijk zijn dat hiermee de zorg aan huis niet zomaar verantwoord geregeld is.  Vooral de dagstructuur, het toezicht en de ongeplande zorgvragen zijn met beschikbare  middelen ontoereikend.

De wens thuis te blijven wonen is dus alleen mogelijk met aanvullende inzet en middelen op de professionele zorg.

Persoonlijke omstandigheden bepalend

De persoonlijke omstandigheden en de combinaties die daarin worden gemaakt zijn daarbij bepalend:

  • Wel/geen partner.
  • Netwerk en mogelijkheden voor mantel- en familiezorg.
  • Is er iemand in het netwerk wegwijs in zorgland, waardoor bijvoorbeeld een Pgb binnen bereik komt. Met de €2.000 tot 3.000,- Pgb per maand bij een ZZP 4 of 5 kun je bijna 30% meer uren in kopen dan de natura zorg.
  • Financiële middelen.
  • Domotica, bijvoorbeeld een uitloopalarm voor de nacht met sms-signaal naar netwerk of professionele opvolging. Beeldtelefoon.
  • Vaste dagstructuur.
  • Persoonlijkheid van de persoon zelf → gedrag.
  • De buurt waarin iemand woont.
  • Inloopmogelijkheden.
  • Een casemanager die coacht, netwerkt en eigen kracht methodiek beheerst.
  • Dagbesteding die past bij de vraag, dynamiek en interesse van de cliënt.
  • De nabijheid van de professionele zorg.
  • En .. een keer verdwalen in je eigen buurt, dat mag toch wel politie en buurtbewoners?
  • Ongewassen of slordig gekleed toch nog welkom op de ouderensoos?
  • Last but not least: een uitstekende dementieketen.

Het kan, maar niet zomaar….

Om scheiden van wonen en zorg voor deze groep mensen mogelijk te maken is dus een integrale, samenhangende aanpak nodig. Waarin het zonder vrijwilligers, mantelzorg en zorginfrastructuur niet gaat lukken. Het kan, maar niet zomaar….

De medewerkers van jouw organisatie kunnen belangrijke bijdragen leveren, niet alleen aan de uitvoering, maar ook aan de organisatie van de zorg.

Oplossingsgericht werken voor casemanagers in de dementieketen bij Zin-in-Zorg is dan een prima stap, om hierin te groeien naar een nieuwe aanpak rond de ondersteuning voor thuiswonenden mensen met dementie.

Ook nadenken over een integrale en complete aanpak? Meer weten? Neem dan contact op met Wies Vink, 06 51832505.

– Dit artikel verscheen eerder op www.buismanagementadvies.nl

2 reacties op “Thuis wonen met verder gevorderde dementie?

  1. Wil er nog aan toe voegen:
    Dat door het trekkers-systeem veel mogelijk is om een persoon te vinden. Maar als je terminaal bent, is er opeens alles mogelijk. Alleen bijten de thuiszorg om zorg in natura kan veel. Omdat zij voor lagere bedragen kunnen werken. Vind ik wel belangrijk dat je iemand in zijn vertrouwde situatie houdt. Ik heb in verzorgingshuizen gezien dat mensen bewust incontinent worden gemaakt of op vaste tijden naar het toilet mogen, vreselijk. Deze Praktijken komen wegens tijd gebrek en slechte planning voor.

  2. Jazeker kan dat. Men beschikt tegenwoordig over hulpmiddelen om de weg terug te vinden. Je heb een horloge en daar kan diegene mee getraceerd worden en ook de weg terug vinden. Dat kan allemaal via Internet. Ik zelf heb ook het probleem om de weg terug te vinden, ik heb daarvoor een navigatieapparaat voor fietsers en voetgangers, vroeger had ik een hulphond deze is ingenomen omdat men de aard van de cognitieve beperking niet wil begrijpen. Wat een auto-ongeval allemaal kan veranderen. Blijft de voorkeur toch de hond omdat deze me altijd weer op het juiste spoor en herkenningsteken/ punten terug bracht. Met navigeren is dat wat moeilijker en aardig duur; je hebt wel een apparaat nodig wat ‘t langer dan drie uur uithoudt en dan kom je bij modellen van over de driehonderd euro.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *