Compassie Anno nu

compassie

Onlangs een boeiend adviesgesprek gehad met een lid van een identiteitsraad.

Hierin hebben we onder andere stil gestaan bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan.

Over hoe medewerkers en bewoners samenwerken vanuit barmhartigheid en compassie. Een mooi onderwerp voor een nieuwe blog.

Mededogen en barmhartigheid

De afgelopen tijd kwamen termen als ‘compassie, mededogen en barmhartigheid‘ vaak voorbij. Denk aan het vluchtelingendebat, de schrijnende situaties door bezuinigingen in de WMO, maar ook in de wijkgerichte aanpak.

Compassie is een Kernwaarde

In Rotterdam ondertekende burgemeester Aboutaleb het Handvest voor Compassie. Daarmee werd compassie kernwaarde van het gemeentelijk handelen. De Compassieprijs 2016 werd uitgereikt aan het project ‘Heilige Rotterdamse Boontjes’. Een leerwerktraject voor kwetsbare jongeren die werkervaring opdoen in Ookami; een koffiehuis dat in 1 jaar tijd een belangrijke ontmoetingsplek in de wijk is geworden.

De jongeren die deelnemen aan het project worden niet alleen zelf met mededogen en respect benaderd, maar leren ook op die  manier met elkaar en hun klanten om te gaan. Een voorbeeld voor de hele stad, begin van een olievlek in Rotterdam.

Compassie moet je DOEN!

In de zorg is compassie een belangrijke waarde. Mededogen is voor zorgprofessionals meer dan een motivatie of drijfveer. Het is vooral iets wat je moet DOEN!

Mededogen werd in de praktijk vaak vertaald met dienstbaar zijn en zorgen voor. Bij compassie anno NU ligt de focus vooral op zorgen dat: Mensen helpen zichzelf te helpen. hen te stimuleren dat zij zelf de regie over hun leven houden, en daarbij zoveel mogelijk in te spelen op individuele behoeften en wensen.

Compassie anno NU doe je samen

http://zin-in-zorg.nl/2016/compassie-anno-nu/

Compassie anno NU doe je samen; als cliënt en zorgprofessional, maar ook als collega’s onderling. Dit betekent onder andere dat je:

  1. opmerkzaam bent en gericht aandacht geeft
  2. de ander wil begrijpen; open, nieuwsgierig en oordeelvrij
  3. de ondersteuning biedt die de ander nodig heeft
  4. voortbouwt op de kracht en vermogens die al aanwezig zijn bij de ander
  5. actief luistert en het stellen van vragen (welke dan ook) stimuleert

Wil jij of je team ook aan de slag met compassie anno NU? Wil je werken aan je communicatieve vaardigheden (onontbeerlijk voor werken met compassie)? Wil je sparren over het handen en voeten geven aan compassievol werken bij ondersteunend personeel?

Neem dan contact met ons op. We luisteren actief naar je vraag, onderzoeken je behoefte, gaan uit van wat er al is, en komen samen tot iets moois!

Bel met met Wies Vink: 06- 51832505, of mail naar: wvink@zin-in-zorg.nl.

Out of the box met je eigen waarden en normen

Waarom kiezen voor de zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Ik was laatst op een training voor verzorgenden, en vroeg  in de pauze waarom de deelnemers voor het werken in de zorg hadden gekozen.  “Nou”, zei de één, “omdat ik graag mensen wil helpen. Ik ben gewoon zorgzaam, het past bij mij”.

“Dat geldt voor mij ook, maar ik vind sommige verzorgenden wel erg zorgzaam en soms ook betuttelend”, reageerde gelijk een andere deelnemer. “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort.“

Dat is goede zorg!

Er begon een interessante discussie die uiteindelijk ging over wat nou ‘goede’ zorg was. Tuurlijk je hebt de  protocollen  en de organisatie heeft ook haar belang, maar hoe je je taken uiteindelijk uitvoert en wat je daarbij belangrijk vindt, daar bleken de deelnemers  verschillend over te denken.

De opmerking van de deelneemster over “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort“, bleef me bij. Een belangrijk onderdeel van het zorgvak is toch juist om je in te leven in wat belangrijk is voor de cliënten?  En toch…… in de beslommeringen van alle dag zijn we het zo weer kwijt.

Definities van normen en waarden:

Er zijn verschillende definities voor waarden en normen. Wij gebruiken:

Normen zijn gedragsregels; opvattingen over hoe jij vindt dat mensen zich in bepaalde   situaties wel of niet dienen te gedragen.

Waarden zijn dat wat je hebt meegekregen in je opvoeding en wat je in je leven belangrijk vindt. Een waarde maakt dat je als individu op een bepaalde manier handelt en reageert. Het zijn de fundamenten van waaruit je werkt en wilt leven.

Normen en waarden liggen dus heel dicht bij elkaar, en zijn voor iedereen verschillend.

Als je  in de zorg werkt, dan ben je niet alleen in contact met cliënten, maar ook met hun familie en vrienden. Ook zij brengen  ideeën  mee; hun eigen kijk op het leven en wat zij daarin belangrijk vinden. En inderdaad dat zijn weleens heel andere zaken dan die jij of ik voorop zouden stellen.

Waarden en normen zijn voor iedereen verschillend

Verschil in normen en waarden kunnen zich uiten in heel gewone zaken, zoals:

  • lekker ontbijten in je ochtendjas of juist keurig aangekleed aan tafel
  • een hoogbejaarde bewoner die bij zijn/haar  voornaam wil worden genoemd
  • ’s morgens om zes uur op staan
  • bij familie logeren, ook al woon je op de BOPZ afdeling
  • maar 1x in de week douchen.

Hier gaat het niet om wat jij er van denkt, maar om wat belangrijk is voor diegene die afhankelijk is geworden van onze zorg.

Wat is goede zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Als goed zorgprofessional is het de kunst om af te stemmen op de behoeften van de zorgvrager en diens familie. En je bewust te zijn van eigen waarden en normen en deze niet als standaard zien.

De familie kent de cliënt langer, beter en ook anders dan jij als zorgverlener. Zij hebben hun leven met elkaar opgebouwd en gaan op hun eigen manier met elkaar en de omgeving om. Volgens hun waarden en normen. Familie kan je helpen afstemmen, zij hebben soms jarenlang gezorgd voor vader, moeder of hun kind. Ook al verandert de situatie, de betrokkenheid van familie blijft en ook de waarden en normen veranderen niet.

Zo’n familiesysteem  komt onder druk als vader of moeder naar het verpleeghuis gaat, of wanneer hun kind in een gezinsvervangend tehuis gaat wonen.

Natuurlijk, als familie weet je dat het niet zo zal  blijven als thuis, maar denk je in, hoe fijn zou het zijn om te ervaren dat er ruimte is voor  wat cliënt en familie  belangrijk en plezierig vinden. Ruimte om jezelf te zijn en samen te kijken wat mogelijk is. Als zorgverlener, cliënt en familie hebben we hetzelfde belang: Een leven voor de  cliënt en hun dierbaren die zich goed en vertrouwd voelen.

‘Out of the bo’met eigen waarden en normen

Ik nodig jullie uit om de komende tijd eens te letten op het opzij zetten van je eigen waarden en normen, en echt oog te hebben voor de behoeften van de cliënt en zijn familie. Denk eens ‘out of the box’, als het gaat om je eigen waarden en normen ’

De cliënt en zijn familie blijven met elkaar verbonden, ook al woont moeder, vader of hun kind niet meer thuis. Lees verder hoe je met familie samen de zorg doet voor je cliënt. ‘Zorgen doe je samen’.

Nu heb ik een vraag aan jou. Hoe houd jij rekening met de waarden en normen van de cliënt? We horen graag je ervaringen. Schrijf hieronder je reactie.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Veranderen begint met aandacht

Granny grey

http://zin-in-zorg.nl/2016/veranderen-begint-met-aandacht/Al gezien, die vrouwen die hun haar nu niet eens blond, bruin of zwart verven, maar grijs! De zogenaamde granny grey look? Ik was begin dit jaar bij de kapper, en drie van de vijf kapsters waren granny grey.

Een trendy look in kappersland die in de zomer van 2015 begon, maar nu ook in mijn dorp steeds meer wordt gesignaleerd. Nog eens wat anders dan mijn verwoede pogingen om mijn her en der grijs wordende lokken te maskeren met blonde plukjes!

Granny grey, of je het nu mooi vind of niet, vernieuwend is het in ieder geval!

Vernieuwing en verandering

In de maand januari is vernieuwing altijd een terugkerend thema. Maar, veranderen is natuurlijk niet alleen iets voor het begin van een nieuw jaar. Het hele jaar door is het belangrijk om regelmatig eens stil te staan bij wat je doet en onderneemt. Ik vind hierbij de slogan van de Triodos bank altijd een mooie: ‘Volg je hart, gebruik je verstand’.

Wil jij je leven en werk herijken en vernieuwen, veranderen?

Deze 7 vragen kunnen je op ideeën brengen:

  • Wat is belangrijk voor mij waar ik nu niet aan toe kom?
  • Wat zou ik meer of vaker willen doen?
  • Wat wil ik laten?
  • Welke oude gewoontes wil ik veranderen?
  • Welke veilige havens wil ik toch eens inruilen voor nieuwe bestemmingen?
  • Waar loop ik nu tegen aan, en wat wil ik ervoor in de plaats?
  • Wanneer ben ik tevreden, en wat voor gevoel wil ik hebben?
  • ………..

Veranderen begint met AANDACHT

Veranderen begint met aandacht op jezelf te richten. Jezelf niet laten afleiden, maar echt even focussen. Wij mensen kunnen onze aandacht vaak moeilijk op meer dingen tegelijk richten. Je kan letterlijk ‘je licht maar op een beperkt gebied laten schijnen’. Als je op een deel van de omgeving let, heb je (meestal) geen aandacht meer voor de rest.
Het volgende experiment maakt dit weer eens duidelijk:
Ik laat mensen in een korte tijd een lijst met… Lees verder over het experiment >

Maak het niet moeilijker dan het is

Geef jezelf wat tijd. Hoeft helemaal niet zo veel te zijn (want dan doe je het vaak niet). Maar gun jezelf die aandacht voor JOU. Je ontdekt vaak ook dat je een hoop hebt om blij en dankbaar voor te zijn!

Maak het ook niet moeilijker dan het is. Niet elke verandering is wereldschokkend, maar kan voor jou wel een groot effect hebben. Een verandering die ik heb doorgevoerd is bijvoorbeeld ontbijten met een gezonde smoothie met havervlokken. Voel me er fitter en energieker door. Heerlijk!

Ook ben ik erop gaan letten dat ik regelmatig een compliment geef of mijn waardering uit voor wat een collega of vriendin doet. En precies op de dag dat ik dit besloten had, kreeg ik een pen van de gemeente Rotterdam met de volgende tekst:

veranderen-begint-met-aandacht/

Ik ben dus ook aan het veranderen. Maar, wat mijn haar betreft blijf ik toch maar lekker bij mijn blonde plukjes. ‘Granny grey’ is een trend die ik aan mij voorbij laat gaan.

Wat als het lukt?

Als het je lukt je aandacht te focussen op wat je veranderen wil of misschien moet, zoek een goede sparringpartner in je omgeving of op je werk. “Alleen ga je sneller, samen kom je verder“.

En, neem eens contact met mij op. Je zou zo maar tot verrassende inzichten en acties kunnen komen! Je kan mij bereiken op 06 51832505 of mail naar wvink@zin-in-zorg.nl

Veerkracht ontwikkelen

http://zin-in-zorg.nl/2015/veerkracht-ontwikkelen/Het is geweldig om met elkaar te werken aan goede zorg en tevreden cliënten.

Werken in de zorg vraagt veel van een zorgprofessional. Iedere dag oplossingen bedenken om je cliënten verder te helpen. Het liefst in termen van maatwerk.

  • Hoe doe je dat jaar in, jaar uit?
  • Hoe zorg je ervoor dat het enthousiasme blijft?

Veerkracht is misschien wel de sleutel tot succes

Wie veerkracht ontwikkelt, is toegerust om veranderingen, tegenslagen, stress en werkdruk beter te hanteren, waardoor er ook ruimte blijft voor een gezond, gelukkig leven met zijn of haar dierbaren. Voor velen lijkt veerkracht iets ongrijpbaars; je hebt het in je of je hebt het niet. Echter, veerkracht kan je ontwikkelen en is niet iets wat wel of niet voor jou is weggelegd.

Werken in de zorg vraagt dagelijks energie, motivatie en inspiratie. Mijn stelling is: Mensen met veerkracht gaat het dagelijks  werken in de zorg  beter af. Veerkracht is misschien wél dé sleutel tot succes!

Wat is veerkracht?

veerkracht-ontwikkelen/Veerkracht in de letterlijke zin roept beelden op van een veer die uitgerekt wordt en weer terugveert. We kunnen het allemaal voor ons zien.

Veerkracht in de zin van ‘mentale veerkracht’, definiëren we bij  Zin-in-Zorg-als  het vermogen om  flexibel om te gaan met veranderende omstandigheden, tegenslagen en onverwachte gebeurtenissen. Kunnen terugveren en ervan leren.

Veerkracht ontwikkelen? Daarvoor heb je zelfvertrouwen, flexibiliteit, aanpassings- en doorzettingsvermogen nodig. Met andere woorden: Geloven in eigen kunnen, maar ook een realistisch beeld hebben van je beperkingen. Meebuigen en toch bij jezelf blijven. Zin hebben om nieuwe uitdagingen aan te gaan en niet opgeven, ook wanneer zaken tegenvallen.

Sleutelcompetentie in de 21e eeuw

Onlangs las ik ‘Veerkracht’, het inspirerende nieuwe boek van Paul Donders. Hij schrijft in het eerste hoofdstuk dat veerkracht een competentie is die we allemaal bezitten en die ervoor zorgt dat we kunnen terugveren en leren van de dingen die in ons leven gebeuren. Individuele veerkracht verschilt van mens tot mens. Iedereen kan het leren, maar je moet er wel wat voor doen.

Paul Donders ziet veerkracht als dé sleutelcompetentie in de 21e eeuw. Hij stelt dat we in de komende twintig jaar veerkrachtige, gezonde en bekwame professionals en leiderschap nodig hebben om een werkomgeving te scheppen waarin professionals ook op de lange termijn veerkrachtig blijven en daardoor hun werk met enthousiasme en inzet uitvoeren.

Veerkracht ontwikkelen

http://zin-in-zorg.nl/2015/veerkracht-ontwikkelen/Werken in de zorg vraagt dagelijks energie, motivatie en inspiratie. Mijn stelling is: Mensen met veerkracht gaat het dagelijks werken in de zorg beter af.

En jij? Wat vind jij? Ervaar jij de kracht van veerkracht bij jezelf en in je organisatie?

Deel je mening met ons en de andere lezers van de Zin-in-Zorg ezine.

Wil jij werken aan je eigen veerkracht en/of die van je organisatie? In een vrijblijvend gesprek gaan we samen  kijken wat nodig is, om veerkracht verder te ontwikkelen en te versterken.

Neem gerust contact met mij, Wies Vink op wvink@zin-in-zorg.nl  of 06-51832505

Eigen kracht voor het team

eigen-kracht-voor-het-teamVersterken van ‘eigen kracht’, ‘zelfredzaamheid’ en ‘eigen verantwoordelijkheid’ zijn inmiddels welbekende begrippen als we het hebben over de cliënt, mantelzorg en zijn/haar netwerk.

Je hoort deze begrippen echter ook steeds vaker als het gaat over de organisatie zelf.  Hoe teamleden en zorgprofessionals onderling met elkaar werken. Bijvoorbeeld als men het heeft over integraal werken’ en ‘zelfsturing’. Het gaat dan vooral over cultuur en de werkhouding van de professional en het team zelf.

Hoe ontwikkel je jezelf als generalist?

In sociale wijkteams ligt de nadruk op generalistisch werken: in teamverband benaderen ze de problemen op een integrale manier. Samen werken ze aan de vragen en problemen die spelen in de wijk. Hoe ontwikkel je jezelf als generalist? Door intensief samen te werken, informatie uit te wisselen en je op meerder terreinen te scholen. Zo wordt elk teamlid steeds meer van alle markten thuis. Met brede kennis weet je wat je zelf kan oplossen en wanneer je de expertise van een ander nodig hebt

En kijk naar de zorgprofessionals die werken in kleine of zelfsturende teams: samen zijn zij ervoor verantwoordelijk dat de vooraf vastgestelde doelen worden behaald. Doordat er geen teamleider meer is en zorgcoaches meer op afstand werken richt de organisatie als geheel zich vooral op het WAT. Met andere woorden vooral op welke resultaten er moeten worden bereikt. De HOE– vraag wordt aan het team gelaten.

Eigen kracht voor het team

In een dergelijke werkomgeving zie je dat er voor  professionals veel ruimte is voor ‘eigen kracht’, ‘zelfredzaamheid’ en ‘eigen verantwoordelijkheid’. Een organisatiecultuur waarin vertrouwen, oplossingsgerichtheid en gezamenlijke ambitie belangrijk zijn. Waarin professionals een werkhouding hebben gericht op samenwerken, pro-activiteit en duidelijk en resultaatgericht communiceren.

In de speeltuin bij mij in het dorp raakte ik onlangs aan de praat met een moeder die in de gehandicaptenzorg werkt. We spraken over wat voor werk we beiden deden. Al gauw kwamen allerlei veranderingen in de zorg en in haar werk op tafel. Zij vertelde dat bij haar op het werk in zelfsturende teams gewerkt ‘moest’ gaan worden. De nadruk op ‘moest’, sprak voor mij al boekdelen.

“Goed dat ze vertrouwen in ons hebben dat we het zelf kunnen, maar ik zie mijzelf niet tegen een ander zeggen wat hij fout doet of wat volgens mij anders moet. Ik ben geen leidinggevende. Ik ben eigenlijk blij dat ik veel nachtdiensten werk, dan heb ik er gelukkig minder mee te maken”.

Waarom is weerstand normaal?

eigen-kracht-voor-het-team

Weerstand tegen veranderingen is ons mensen eigen. Zeker als het om cultuur en werkhouding gaat. En een ieder weet dat het doorvoeren van veranderingen tijd en begeleiding vergt.

Het begint met het duidelijk voor het voetlicht brengen WAAROM er veranderingen gaan plaats vinden en WAT deze precies inhouden. Ruimte voor het uiten van weerstand, teleurstelling en boosheid is van belang, zonder hierin lang te blijven hangen.

Als medewerker heb je vaak weinig invloed op de koers van de organisatie of nieuwe regelgeving, maar des te meer invloed op HOE je met de veranderingen omgaat en HOE je je opstelt in het proces.

Minstens zo belangrijk is het dat organisatie en leidinggevenden zorgen dat medewerkers ruimte en mogelijkheden krijgen om de benodigde kennis en ervaring te verwerven om op een andere manier te gaan werken. Hiermee kunnen ze succeservaringen opbouwen. Het team kan dan samen aan de slag en de energie benutten voor de opbouw van de zorg, begeleiding en activering.

Feedback werkt niet als niet iedereen het doet

Om bij het voorbeeld van de moeder in de speeltuin te blijven: Zij zag zichzelf best meer bepalen in het werken en vertrouwen op de eigen kracht voor het team. Ook begreep zij dat het team scherp moesten blijven op doel en resultaat. Maar zelf feedback geven aan een collega, dat zou ze pas aandurven nadat zij en haar collega’s hadden geleerd hoe je feedback geeft en ontvangt. Alleen als het hele team dan ook meedeed aan een training en meewerkte aan de nieuwe manier van samenwerken en zelfsturing.

“Want het werkt niet als er maar eentje of een paar feedback geven. Iedereen moet het doen en vooral ook belangrijk vinden. Dan pas wordt het gewoner en werkt het.”

We zouden graag jouw eigen ervaringen met veranderingen in cultuur en werkhouding horen en ervaringen met elkaar delen… En wil je met ons sparren over cultuurverandering, werkhouding en welke kennis of vaardigheden je daar zelf, de organisatie of de team voor nodig hebben? Neem eens contact met ons op. We denken graag mee. Mail wvink@zin-in-zorg.nl. Telefoon 06-51832505.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Wat heeft een rolstoel-rollator-wasstraat met teambuilding te maken?

Zin-in-Zorg in actie voor NL DOET

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Een paar weken geleden kwam tijdens een Zin-in-Zorg-overleg aan de orde dat het weer eens tijd was voor wat teambuilding. Plezier te hebben met elkaar door een keer heel wat anders met elkaar te doen dan ons gewone werk. De onderlinge band weer eens verstevigen.

Wat heeft een rolstoel-rollator-wasstraat met teambuilding te maken?

Over één ding waren we het eens: we wilden ontspanning combineren met inspanning. Er kwamen verschillende ideeën op tafel variërend van een boksclinic, vrijwilligerswerk, wadlopen, tot een klimmuur bestijgen. Het werd meedoen aan NL-Doet,  waarin we deel uitmaakten van de rolstoel/rollator wasstraat bij het Woonzorgcentrum Borgsate van Laurens in Rotterdam.

Ik had veel zin om samen met Marjanne en Astrid eens letterlijk de handen uit de mouwen te steken. Dat bracht weer een hele nieuwe energie in ons team. Ook was het erg leuk om te zien hoe zij met bewoners omgingen en ik was aangenaam verrast door hun poetskwaliteiten 🙂 !

Tijdens onze aansluitende heerlijke Italiaanse lunch wisselden we verhalen en ervaringen uit. Een paar quotes:

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Astrid:
“Even heel anders bezig zijn op je werkterrein. Poetsen en gesprekken met bewoners en bezoekers.

En wat een leeftijden: 94 is nog jong! Helemaal leuk vond ik de mevrouw die lekker in haar rolstoel bleef zitten terwijl ik haar rolstoel schoonmaakte. Leverde ook nog een leuk gesprek op!”

Marjanne:
http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/“Je ziet weer even waar je het voor doet. In mijn werk train ik zorgprofessionals in: Betere communicatie is betere zorg.

Terwijl bewoners en omwonenden van Borgsate koffie dronken, genoten van een heerlijk stuk taart of naar de kerk gingen, vroeg ik of ik hun rollator mocht schoonmaken. Dat mocht, als ik hem maar weer terugbracht. Nu was ik weer eens zelf in de praktijk aan de slag met cliënten en communicatie.

Zo leuk zoals een bewoner me bedankte: “Mevrouw, ik brei nog dag en nacht voor mijn kinderen en kleinkinderen, ook al ben ik 92. Wat aardig dat u mijn rollator wast.””

Op de vraag “Wat heeft een rolstoel-rollator wasstraat met teambuilding te maken?” kwamen wij tot de conclusie dat samenwerken met collega’s gewoon echt leuk en inspirerend is! 

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Niet alleen met elkaar, maar ook met collega-vrijwilligers van andere organisaties en niet te vergeten de 20 leerlingen van het LIFE college uit Schiedam.

“Kan ik je meehelpen?“, werd ons regelmatig gevraagd. Ook als je elkaar niet eerder hebt ontmoet, schept samen een klus doen direct een band.

En wij van Zin-in-Zorg zijn niet de enigen die samen een klus hebben geklaard. In heel Nederland werden er 7579 klussen geklaard door meer dan 300.000 vrijwilligers. Wij zijn er van overtuigd dat al die vrijwilligers net zoveel plezier in het samen werken als team hebben gehad als wij!

We zijn erg benieuwd naar de ervaringen van jou of je collega’s die samen een klus hebben geklaard tijdens NL-Doet, of op een andere manier met collega’s aan teambuilding hebben gedaan. Laat het ons hieronder weten……..

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

7 Tips voor meer ontspanning plezier en voldoening

http://zin-in-zorg.nl/2015/7-tips-voor-meer-ontspanning-plezier-en-voldoening/Ik, Wies, ben het nieuwe jaar met een goed gevoel begonnen. Ik heb in de kerstvakantie mijn huis opgeruimd en eindelijk eens weggedaan wat al tijden niet meer werd gebruikt. Kreeg letterlijk en figuurlijk een gevoel van ruimte!

Ruimte om na te denken wat ik voor mijzelf belangrijk vind in 2015.

Ik kwam tot de slotsom dat ik dit jaar wil werken en leven met meer ontspanning, plezier en voldoening. Niet dat dit nu niet het geval is, maar ik ga het meer opzoeken, voelen en ervaren.

Is dit ook voor jou herkenbaar? Dan volgen hier 7 tips om meer ontspanning plezier en voldoening te ervaren.

7 Tips voor meer ontspanning plezier en voldoening

  1. http://zin-in-zorg.nl/2015/7-tips-voor-meer-ontspanning-plezier-en-voldoening/Luister naar je innerlijke stem
    Doe de dingen waar je hart naar uitgaat, dingen die bevredigen en blij maken. Hoe? Door de verwachtingen die anderen hebben los te laten. Niet te veel aandacht te hebben voor wat ‘moet’ en ‘hoort’. En je af te vragen welke daden en gedachten de meeste voldoening schenken. Kortom, volg je innerlijke stem.
  2. Blijf de grenzen verleggen
    Door dingen te doen die nieuw en niet zo eenvoudig zijn maar in principe wel haalbaar, verleg je steeds een beetje je grenzen en blijf je niet hangen in je comfortzone. Het is leuk om te doen, en als het lukt hou je er ook nog eens een voldaan gevoel aan over.
  3. Wees mild voor jezelf
    Probeer jezelf niet te veel en te hard af te rekenen op wat je doet. Probeer die kritische stem uit te schakelen. In plaats van jezelf streng toe te spreken wanneer je iets ‘fout’ hebt gedaan, zo van: “Jemig, hoe kan ik nou zo stom zijn!”, kunnen we ook zeggen: “Oké, niet handig, maar ik heb mijn best gedaan. De volgende keer pak ik het anders aan”. En, lach eens om jezelf in zo’n situatie.
  4. Geniet van succes
    Neem even wat tijd om succes te ‘vieren’. Hoe klein ook. Denk niet alleen “Het is mijn werk”, maar heb ook even zo’n ‘yes-gevoel, dat heb ik toch maar mooi bereikt’.
    Dus ben je lekker opgeschoten, heb je aangepakt waar je tegenop zag, heb je iets voor elkaar gekregen dat je niet had verwacht, reageerde de familie goed op je voorstel, geniet er even van en stoom niet meteen door.
  5. Ben je bewust van je plezier
    Heb aandacht voor waar je blij van wordt. En nog een extra tip: Schrijf gedurende 30 dagen iedere avond eens drie dingen op waar je plezier in had die dag. In het begin kost dat misschien moeite, maar gaandeweg worden we beter in het herkennen en benoemen van de leuke dingen. Het stimuleert een positieve kijk op het leven.
  6. Nu? Ik?
    Vraag je eens wat vaker af: Moet het NU? en Moet IK dit wel doen?
    Door je deze vragen te stellen haal je de druk van de ketel. Laat dat gevoel van alles maar moeten los, en gun jezelf minder stress en meer ontspanning.
  7. Lach!
    Werk  je thuis en op het werk te hard en te veel, dan valt er niet veel meer te lachen. Toch? Af en toe een flinke lachbui verlaagt de stress. Of…., neem de zaken die thuis en op je werk spelen eens wat luchtiger op en maak er (indien gepast) eens een grapje over. Oh zo ontspannend!

http://zin-in-zorg.nl/2015/7-tips-voor-meer-ontspanning-plezier-en-voldoening/Heb jij  nog meer tips, deel ze zodat meer mensen er plezier van kunnen hebben. Reageer hieronder op dit blog!

Hopelijk heb je net zoveel aan deze tips als ik en ga jij ook met extra energie en plezier 2015 in.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Feedback geven en ontvangen bekende begrippen toch?

Feedback geven en ontvangen – bekende begrippen, toch? Maar wat is feedback nu eigenlijk? Shirley Poerner en Karen Masseti  geven de volgende definitie van feedback.

zizi gemeente“De informatie die je geeft aan collega’s en teamleden over hun prestaties en hun werkgerelateerd gedrag om hen te helpen individuele, groeps- en organisatiedoelen te bereiken”. 

In dit artikel poneren we de stelling:
“ Feedback geven en krijgen heeft alleen zin als het concreet is”.

Feedback geven en ontvangen bekende begrippen toch?

Iedereen kent wel uitspraken als:

  • “Die overdracht van je gaat gewoon niet goed. Let er voortaan op.”
  • “Ik vind dat je wat communicatiever kan zijn met familieleden. Je weet wel wat ik bedoel.”

Deze uitspraken zijn pogingen je gedrag te veranderen, maar wel slechte. Ze geven de ontvanger van de feedback niet genoeg specifieke informatie om zijn of haar acties te kunnen veranderen. Het beste wat de ontvanger in deze gevallen kan doen is het nog eens proberen, maar zonder concrete informatie zal die poging slechts een schot voor de boeg zijn. Dit is een verspilling van tijd en ook slecht voor het moreel.

Voordat je feedback geeft aan een ander is het zaak je zoveel mogelijk specifieke informatie te herinneren over de actie, die je wilt bijsturen of bevestigen (complimenteren). Je kunt beginnen met wat, wanneer, waar, wie en hoe te bepalen:

  • Wat is er gebeurd?
  • Waar en Wanneer is dit gebeurd?
  • Wie was er bij betrokken?
  • Hoe beïnvloedde dit de situatie of de anderen? Wat voor effect had dit?

Een alternatief voorbeeld van feedback geven

http://zin-in-zorg.nl/2014/feedback-geven-en-ontvangen-bekende-begrippen-toch/Bekijk met deze vragen in gedachten dit alternatief voor het tweede voorbeeld: 

Als je met een cliënt bezig bent en familie komt binnen, dan zien ze je op een zorgzame manier met hun vader of moeder bezig, maar vanuit jezelf praat je niet met de familie van.

Je zegt alleen maar wat als je iets gevraagd wordt. Dit deed je ook vanochtend toen de dochter van meneer van Zuilen binnen kwam. Je begroette haar kort en daarna richtte je je weer helemaal op haar vader. Pas toen de dochter vroeg hoe het ging, en wat vader gedaan had, vertelde je dat haar vader die ochtend naar muziek had geluisterd en ervan genoten had. De dochter liet duidelijk blijken blij te zijn met deze informatie.

Ik zou graag willen dat als een familielid binnen komt, je ze niet alleen begroet, maar ook bedenkt wat je hen kan vertellen over hun dierbare. Of dat je bijvoorbeeld vraagt hoe het met de dochter gaat. Kortom, ik wil graag dat jij gaat nadenken over wat jij kan doen om contact te leggen met de familie.

In dit voorbeeld krijgt de ontvanger van de feedback heel concreet te horen wat hij gedaan heeft (alleen maar praten met dochter als deze haar wat vraagt); waar en wanneer (toen dochter op bezoek kwam tijdens verzorging van vader); wie erbij betrokken zijn (de familie); en wat voor effect dit had op de situatie (nauwelijks contact met familie, als deze zelf niet als eerste komt, laat je een kans liggen om contact te leggen).

Zeker in de huidige tijd waarin efficiëntie  en kwaliteit van zorg doelen zijn die hand in hand moeten gaan, is het geven en krijgen van feedback onontbeerlijk. Je moet weten wat je goed doet en wat nog niet. En dan moet je ook echt weten WAT je dan moet vasthouden en WAT je dan precies moet veranderen. Je hebt dus details en concrete voorbeelden nodig.

Je kunt pas je doelen bereiken, veranderen wat beter kan en behouden wat goed is, als je specifieke informatie krijgt.
Het is dus slim om,  als je vage feedback krijgt, door te vragen naar details. Als je feedback geeft is het belangrijk om zo specifiek mogelijk te zijn. Een ander kan zijn gedrag pas aanpassen als hij of zij weet waar het over gaat.

Wat is jouw ervaring met feedback geven of ontvangen? Laat hieronder je reactie achter.

Wil je leren op een goede, zinvolle manier feedback te geven, maar ook te ontvangen, informeer naar de training Feedback geven en ontvangen…. Contactpersoon Wies Vink. Je kunt mij mailen op wvink@zin-in-zorg.nl of bellen 06-51832505.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

bruggenbouwers-in-de-wijk-die-hebben-we-nodigDe afgelopen weken ben ik op verschillende momenten bezig geweest met bruggenbouwers in de wijk. Of te wel, mensen die verbinden: partijen bij elkaar brengen.

Mensen activeren en stimuleren om eigen verantwoordelijkheid te nemen en samen iets voor elkaar te krijgen.

Twee van deze momenten wil ik met jullie delen. Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

De Sociaal werker als bruggenbouwer

Allereerst zijn we binnen Zin-in-Zorg bezig geweest met de rol van de sociaal werker in de wijk. En dan met name hoe je sociaal werkers kan versterken in hun vaardigheden om hun rol als bruggenbouwer in de wijkgerichte aanpak te verstevigen. Hierbij richten we ons op het HOE.

  • HOE kan je expertise en toegevoegde waarde van het sociaal werk beter voor het voetlicht brengen.
  • HOE kan je in een duidelijk verhaal vertellen dat jij als sociaal werker de zelfredzaamheid van de buurt vergroot door stimuleren, activeren en ondersteunen. Kortom:
  • HOE zet  je je als bruggenbouwer op de kaart en kan je dus daadwerkelijk meer voor de wijk betekenen als sociaal werker.

Tip: Wil je meer weten over de rol van het sociaal werk in de wijk? Lees dan ook eens de `10 redenen om voor sociaal werk te kiezen van de campagne ‘Sociaal werk doe je met Sociaal werkers!

Bruggenbouwers in Finsterwolde

Een tweede moment dat er bruggenbouwers op mijn pad kwamen was afgelopen week. Ik heb toen de NCRV documentaire ‘De brief van de burgemeester’ gezien, met in de hoofdrol de bewoners van de Middenweg in Finsterwolde, gemeente Oldambt. Daar zag ik de volgende bruggenbouwers aan het werk:

De burgemeester van Oldambt komt als eerste bruggenbouwer in beeld. De burgemeester heeft signalen gekregen dat er op de Middenweg sprake is van burenruzies, vervuiling en vereenzaming. Daarom  schrijft hij alle bewoners een brief waarin hij hen een Eigen Kracht conferentie aanbiedt om de problemen met elkaar op te lossen.

Binnen enkele weken verschijnt daardoor de volgende bruggenbouwer in beeld: de Eigen Kracht coördinator. Deze gaat bij alle bewoners langs om de problemen in de straat te inventariseren en vraagt twee buurvrouwen om nog eens verder te praten met hun buren over wat zij anders zouden willen zien in hun straat. Door deze vraag zijn er twee nieuwe bruggenbouwers geboren..

http://zin-in-zorg.nl/2014/bruggenbouwers-in-de-wijk-die-hebben-we-nodig/De coördinator organiseert vervolgens een bijeenkomst – een eigen kracht conferentie – zodat de bewoners een plan kunnen maken om de problemen op te lossen. Niet alleen de bewoners blijken onderdeel van het probleem en de oplossing te zijn, maar ook de woningbouwvereniging en de gemeente zijn nodig. Gezamenlijke actie is dus gewenst.

Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

Na de ‘Eigen Kracht’ conferentie zit het werk van de eigen kracht coördinator erop. Twee buurvrouwen zetten hun rol als bruggenbouwer voort. Zij slaan niet alleen bruggen met en tussen de bewoners, maar houden de straat ook in verbinding met de woningbouwvereniging en de gemeente. Aan het einde zie je de twee bruggenbouwsters met een paar andere buren aan tafel zitten in het stadhuis met bruggenbouwer nr 1: de burgemeester. De cirkel is rond.

Of de problemen op de Middenweg allemaal worden opgelost is aan het einde van de documentaire niet duidelijk. Maar zoals één van de buren na het gesprek met de burgemeester opmerkte: ‘Ze merken steeds meer dat het ons ernst is’. Ze zijn in gesprek en kunnen stappen maken richting de oplossing.

In deze E-zine twee verschillende verhalen over bruggenbouwers: de sociaal werkers en de bruggenbouwers van Finsterwolde. Kom jij ook bruggenbouwers tegen in de wijk, heb je zelf een verbindende rol in de wijk, of heb je ideeën over wijkgerichte aanpak, deel ze met ons! Want: Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

Wil je meer weten op welke manier Zin-in-Zorg sociaal werkers in hun rol van bruggenbouwer versterkt, neem dan contact met ons op!

Ook het nieuwste artikel ontvangen? Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Partners in crime

‘Ware Zorgen doe je samenpartners in crime’ zei de fysiotherapeut tegen de moeder toen zij samen bedachten hoe ze haar lichamelijk beperkte zoon zover konden krijgen zijn oefeningen te doen.

Ook al woonde haar zoon al een aantal jaar in een woonvoorziening, moeder wist precies hoe de fysiotherapeut zijn autoriteit naar haar zoon moest laten gelden om hem actief te krijgen. Om verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen fitheid en mobiliteit. Op zijn beurt drukte de fysiotherapeut de moeder op het hart haar zoon dan ook te laten en er niet bovenop te zitten.

De zorg wordt steeds meer een zaak voor iedereen. Zorgen doe je samen. Ook met het oog op de toekomstige ontwikkelingen in de zorg, wordt verwacht dat zorgprofessionals, cliënten en mantelzorgers een partnership aangaan voor de zorg voor de cliënt.

Partners in Crime

Een partnership tussen zorgprofessionals en familie is voorwaarde voor het leveren van goede zorg. Hoe geef je zo’n samenwerking vorm? Door samen aan de slag te gaan. Een goed gesprek, luisteren en leren van elkaar is het fundament om hier een succes van te maken. Partners in crime.
Een positieve zorgcultuur creëren met Inzicht in elkaars drijfveren en begrip voor elkaars keuzes in heden en verleden. Een zorgcultuur waarin je ruimte maakt met elkaar voor eigen kracht en eigen regie. Een zorgcultuur waarin je samen zoekt naar wat werkt. 

Open communicatie

Open communicatie is voorwaarde voor een geslaagde samenwerking tussen zorgprofessionals en mantelzorgers.

Open communicatie begint al bij het bepalen wat je wilt bereiken, wanneer je tevreden bent. Het gaat hier dus over het WAT.

Open communicatie betekent ook naar elkaar willen luisteren, open staan voor elkaars wensen en ideeën, van elkaar wat willen aannemen en leren.  Het gaat hier dus over het HOE.

Open communicatie is ook ontdekken hoe je elkaar het beste kunt ondersteunen met oog voor eigen kracht en eigen regie. Samen ruimte maken voor elkaars rol en taak. Het gaat hier dus over het WIE.

Durven en doen

Open communiceren is durven en doen. Als je niet durft te zeggen wat je wil of wat je belangrijk vindt als zorgverlener of naaste familie, dan zit je jezelf in de weg. Als je dit wel durft dan geeft dit vrijheid.

Angst is een slechte raadgever zegt mijn moeder altijd, en ze heeft helemaal gelijk. Angst om je te uiten, vragen te stellen, feedback te geven komt vaak voort uit eigen gedachten. Een mantelzorger die bijvoorbeeld denkt “Ze zullen me vast een zeurpiet vinden” stelt niet snel vragen. Een verzorgende die denkt “Thuis hebben ze het altijd zo gedaan, dus wie ben ik om iets anders voor te stellen”, deelt haar best goede idee niet met de familie.

Jammer als het zo gaat. Het legt een voedingsbodem voor omzichtig met elkaar omgaan, ontstaan van ergernis en vooronderstellingen of interpretaties die misschien helemaal niet kloppen.

Zorgen doe je samenHeel fijn, als je als zorgprofessionals en mantelzorgers elkaar wel weet te vinden, wel elkaar durft aan te spreken, te bevragen, voorstellen te doen. Samen doen wat werkt voor de cliënt met respect voor elkaars mening en positie. 

 

Het is nooit te laat

Ik heb zelf ooit training gevolgd over angst. Heel interessant, want angst wordt lang niet altijd benoemd of herkend, maar speelt in de communicatie een grote rol.  Bang zijn om de controle te verliezen, om te horen dat wat je doet niet goed genoeg is. Bang voor de mondigheid van een ander, bang om niet aardig gevonden te worden, bang om……..

Wat ik van de training altijd heb onthouden is het motto: ‘Het is nooit te laat’. Het is nooit te laat om toch je waardering uit te spreken, of om te zeggen dat je wellicht te fel reageerde. Het is nooit te laat om toch nog te zeggen wat je niet leuk vond, ook al durfde je dat vorige week niet.

Wat een vrijheid geeft dat! Het is dus ook nooit te laat om toch het gesprek aan te gaan. Om met de mantelzorger te gaan praten over wat werkt en niet werkt. Om samen te kijken met de familie wat er leeft, wat er anders of beter kan.

Voel je vrij en ga het gesprek aan! Zoek de samenwerking en wordt ‘partners in crime’.

Reageren? Ja graag!

We zijn benieuwd naar jouw ervaringen. Deel je reactie hieronder.

Zin-in-Zorg heeft een training ontwikkeld voor zorgprofessionals, familie en andere mantelzorgers om ‘partners in crime’ te worden. Meer weten? Klik hier… of neem contact met Wies Vink op. Telefoon tel 06-51832505

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan