Out of the box met je eigen waarden en normen

Waarom kiezen voor de zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Ik was laatst op een training voor verzorgenden, en vroeg  in de pauze waarom de deelnemers voor het werken in de zorg hadden gekozen.  “Nou”, zei de één, “omdat ik graag mensen wil helpen. Ik ben gewoon zorgzaam, het past bij mij”.

“Dat geldt voor mij ook, maar ik vind sommige verzorgenden wel erg zorgzaam en soms ook betuttelend”, reageerde gelijk een andere deelnemer. “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort.“

Dat is goede zorg!

Er begon een interessante discussie die uiteindelijk ging over wat nou ‘goede’ zorg was. Tuurlijk je hebt de  protocollen  en de organisatie heeft ook haar belang, maar hoe je je taken uiteindelijk uitvoert en wat je daarbij belangrijk vindt, daar bleken de deelnemers  verschillend over te denken.

De opmerking van de deelneemster over “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort“, bleef me bij. Een belangrijk onderdeel van het zorgvak is toch juist om je in te leven in wat belangrijk is voor de cliënten?  En toch…… in de beslommeringen van alle dag zijn we het zo weer kwijt.

Definities van normen en waarden:

Er zijn verschillende definities voor waarden en normen. Wij gebruiken:

Normen zijn gedragsregels; opvattingen over hoe jij vindt dat mensen zich in bepaalde   situaties wel of niet dienen te gedragen.

Waarden zijn dat wat je hebt meegekregen in je opvoeding en wat je in je leven belangrijk vindt. Een waarde maakt dat je als individu op een bepaalde manier handelt en reageert. Het zijn de fundamenten van waaruit je werkt en wilt leven.

Normen en waarden liggen dus heel dicht bij elkaar, en zijn voor iedereen verschillend.

Als je  in de zorg werkt, dan ben je niet alleen in contact met cliënten, maar ook met hun familie en vrienden. Ook zij brengen  ideeën  mee; hun eigen kijk op het leven en wat zij daarin belangrijk vinden. En inderdaad dat zijn weleens heel andere zaken dan die jij of ik voorop zouden stellen.

Waarden en normen zijn voor iedereen verschillend

Verschil in normen en waarden kunnen zich uiten in heel gewone zaken, zoals:

  • lekker ontbijten in je ochtendjas of juist keurig aangekleed aan tafel
  • een hoogbejaarde bewoner die bij zijn/haar  voornaam wil worden genoemd
  • ’s morgens om zes uur op staan
  • bij familie logeren, ook al woon je op de BOPZ afdeling
  • maar 1x in de week douchen.

Hier gaat het niet om wat jij er van denkt, maar om wat belangrijk is voor diegene die afhankelijk is geworden van onze zorg.

Wat is goede zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Als goed zorgprofessional is het de kunst om af te stemmen op de behoeften van de zorgvrager en diens familie. En je bewust te zijn van eigen waarden en normen en deze niet als standaard zien.

De familie kent de cliënt langer, beter en ook anders dan jij als zorgverlener. Zij hebben hun leven met elkaar opgebouwd en gaan op hun eigen manier met elkaar en de omgeving om. Volgens hun waarden en normen. Familie kan je helpen afstemmen, zij hebben soms jarenlang gezorgd voor vader, moeder of hun kind. Ook al verandert de situatie, de betrokkenheid van familie blijft en ook de waarden en normen veranderen niet.

Zo’n familiesysteem  komt onder druk als vader of moeder naar het verpleeghuis gaat, of wanneer hun kind in een gezinsvervangend tehuis gaat wonen.

Natuurlijk, als familie weet je dat het niet zo zal  blijven als thuis, maar denk je in, hoe fijn zou het zijn om te ervaren dat er ruimte is voor  wat cliënt en familie  belangrijk en plezierig vinden. Ruimte om jezelf te zijn en samen te kijken wat mogelijk is. Als zorgverlener, cliënt en familie hebben we hetzelfde belang: Een leven voor de  cliënt en hun dierbaren die zich goed en vertrouwd voelen.

‘Out of the bo’met eigen waarden en normen

Ik nodig jullie uit om de komende tijd eens te letten op het opzij zetten van je eigen waarden en normen, en echt oog te hebben voor de behoeften van de cliënt en zijn familie. Denk eens ‘out of the box’, als het gaat om je eigen waarden en normen ’

De cliënt en zijn familie blijven met elkaar verbonden, ook al woont moeder, vader of hun kind niet meer thuis. Lees verder hoe je met familie samen de zorg doet voor je cliënt. ‘Zorgen doe je samen’.

Nu heb ik een vraag aan jou. Hoe houd jij rekening met de waarden en normen van de cliënt? We horen graag je ervaringen. Schrijf hieronder je reactie.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Zorgen doen we samen!

‘Inspraak’ voor clienten en naast betrokkenen? Zorgen doen we toch samen!

http://zin-in-zorg.nl/2014/training-zorgen-doen-we-samen/Samen werken met familie, cliënten en professionals: dat willen we allemaal en toch laat de praktijk weleens wat anders zien.

Neem nu bijvoorbeeld de woordkeus die wij in de zorg gebruiken:

  • De cliënt mag meepraten over eigen zorg-/leefplan.
  • Inspraak voor de familie in het woon-/leefklimaat.
  • De zorg droomt in brainstormsessies over het ideale verpleeghuis en gaat in de ontwerpfase de familie en cliënten interviewen.
  • Overplaatsen wanneer een cliënt van een verzorgingshuis naar een verpleegsetting verhuist.

Hieruit blijkt al dat de zorg de verantwoordelijkheid overneemt en als het ’schikt’ of verplicht is mag de doelgroep inspraak hebben.

Inspraak en overnemen van verantwoordelijkheid is een door de zorg bedachte werkelijkheid. De realiteit is dat de mantelzorg en cliënten zelf  verantwoordelijk zijn voor hun leven en wij als zorg een belangrijke bijdrage geven aan de kwaliteit van hun bestaan.

Achter deze woordkeus en zienswijze zit een wereld van overbelasting en werkdruk zowel voor de zorg als de mantelzorgers. Met de toe-eigening van de verantwoordelijkheid voor de bewoners door de zorg, wordt de dynamiek van afhankelijkheid en afhaken van actieve mantelzorg georganiseerd en staat de afdeling er aan het einde van de dag alleen voor.

Omdenken

http://zin-in-zorg.nl/2014/training-zorgen-doen-we-samen/Natuurlijk is het zo dat de zorgprofessional vanuit kennis en ervaring veel kijk heeft op de cliëntsituatie en op hele andere zaken let dan de familie van de cliënt en de cliënt zelf. De zorg verdient dus ook inspraak in het woon-/leefklimaat en autoriteit als het gaat om risico en veiligheid.

De cliënt kiest zelf

De cliënt zelf en/of de naast betrokkenen kiezen vanuit hun eigen verantwoordelijkheid om hun leven in een beschermde omgeving voor te zetten. De zorg draagt zorg voor bescherming en ondersteuning waar dat nodig is om dat leven in de nieuwe setting voort te zetten.

Zorgen doen we samen

Nu zou het passen in het oude zorgdenken om je geheel en al verantwoordelijk te voelen voor het paternalisme in de zorg.

Toch zijn het juist ook de cliënten en hun naast betrokkenen die de ommekeer teweeg kunnen brengen.

Het is belangrijk dat cliënten en mantelzorgers en professionals elkaar hier in gaan steunen en helpen. Immers als assertieve  cliënt/mantelzorger kom je snel alleen te staan, terwijl de opmerkingen en waarnemingen juist zo belangrijk zijn voor iedereen.

Mantelzorger en manager tegelijk

Omdat  ik mij de afgelopen jaren  in beide werelden begaf, zie ik de eenzaamheid van de cliënt en naast betrokkenen scherper. Deelname aan een multidisciplinair overleg kan heel intimiderend zijn.

Tegen het  incontinentiebeleid  ingaan vraagt moed en er achter komen hoe het met jouw dierbare gaat is op een gemiddelde verpleegafdeling niet makkelijk. Zeker als de werkdruk, in plaats van de cliënt, het centrale thema is. Terwijl niemand dat eigenlijk echt zo bedoelt.

Nieuwe training: Zorgen doen we samen!

Als Zin-in-Zorg gaan wij samen met Cora Postema aan de slag en starten wij met de training Zorgen doen we samen. Cora Postema is zelf mantelzorger.

Meer informatie over  de training: ‘Zorgen doen we samen’ >>>

Dit artikel  is een bewerking van een eerder artikel. Beiden zijn geschreven door Astrid Buis. Klik hier om het oorspronkelijke artikel te lezen

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Thuis wonen met verder gevorderde dementie?

thuis-wonen-met-verder-gevorderde-dementie/Steeds meer mensen krijgen te maken met een vorm van dementie, zoals Alzheimer. Zij hebben de wens om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. Dit kan, maar niet zomaar.

Wanneer de dementie verder vordert, zijn er steeds meer zaken die toezicht en ondersteuning nodig hebben.

Voor informatie over het ziekteproces bij dementie kunt u kijken op de site van Alzheimer Nederland.

Thuis wonen met verder gevorderde dementie

Dat kan, maar niet zomaar.. Bij mensen die in aan dementie in een gevorderd stadium lijden,  zijn de beperkingen  dusdanig dat deze recht geeft op een ZZP 4 en ZZP 5 indicatie. Zonder goedwerkend (mantel)zorgsysteem zijn de beperkingen dusdanig opgelopen dat zij niet zonder meer zelfstandig kunnen wonen.

In een ZZP 5 is 24-uurs toezicht nodig terwijl de beschikbare uren recht geven op maximaal 20 uur zorg in natura per week, laat zeggen 3 uur per dag. Bij een ZZP 4 is 13,5 uur per week, bijna 2 uur per dag de norm. Het mag duidelijk zijn dat hiermee de zorg aan huis niet zomaar verantwoord geregeld is.  Vooral de dagstructuur, het toezicht en de ongeplande zorgvragen zijn met beschikbare  middelen ontoereikend.

De wens thuis te blijven wonen is dus alleen mogelijk met aanvullende inzet en middelen op de professionele zorg.

Persoonlijke omstandigheden bepalend

De persoonlijke omstandigheden en de combinaties die daarin worden gemaakt zijn daarbij bepalend:

  • Wel/geen partner.
  • Netwerk en mogelijkheden voor mantel- en familiezorg.
  • Is er iemand in het netwerk wegwijs in zorgland, waardoor bijvoorbeeld een Pgb binnen bereik komt. Met de €2.000 tot 3.000,- Pgb per maand bij een ZZP 4 of 5 kun je bijna 30% meer uren in kopen dan de natura zorg.
  • Financiële middelen.
  • Domotica, bijvoorbeeld een uitloopalarm voor de nacht met sms-signaal naar netwerk of professionele opvolging. Beeldtelefoon.
  • Vaste dagstructuur.
  • Persoonlijkheid van de persoon zelf → gedrag.
  • De buurt waarin iemand woont.
  • Inloopmogelijkheden.
  • Een casemanager die coacht, netwerkt en eigen kracht methodiek beheerst.
  • Dagbesteding die past bij de vraag, dynamiek en interesse van de cliënt.
  • De nabijheid van de professionele zorg.
  • En .. een keer verdwalen in je eigen buurt, dat mag toch wel politie en buurtbewoners?
  • Ongewassen of slordig gekleed toch nog welkom op de ouderensoos?
  • Last but not least: een uitstekende dementieketen.

Het kan, maar niet zomaar….

Om scheiden van wonen en zorg voor deze groep mensen mogelijk te maken is dus een integrale, samenhangende aanpak nodig. Waarin het zonder vrijwilligers, mantelzorg en zorginfrastructuur niet gaat lukken. Het kan, maar niet zomaar….

De medewerkers van jouw organisatie kunnen belangrijke bijdragen leveren, niet alleen aan de uitvoering, maar ook aan de organisatie van de zorg.

Oplossingsgericht werken voor casemanagers in de dementieketen bij Zin-in-Zorg is dan een prima stap, om hierin te groeien naar een nieuwe aanpak rond de ondersteuning voor thuiswonenden mensen met dementie.

Ook nadenken over een integrale en complete aanpak? Meer weten? Neem dan contact op met Wies Vink, 06 51832505.

– Dit artikel verscheen eerder op www.buismanagementadvies.nl

Veranderingen invoeren en vasthouden door te leren tijdens het werk?

veranderingen-invoeren-en-vasthouden-door-te-leren-tijdens-het-werk/De ervaring van Zin-in-Zorg leert dat trainingen die versterkt worden met een vervolgtraject tijdens het werk grote voordelen biedt. Het mes snijdt aan twee kanten. Met leren op het werk ben je minder tijd kwijt en zijn de resultaten beter.

De zelfstandigheid van het team groeit, medewerkers werken beter samen en de talenten worden benut en ontwikkeld. Door training met vervolg in de dagelijkse werkpraktijk, worden medewerkers gestimuleerd om zich te ontwikkelen en het geleerde in de eigen praktijk toe te passen. Zo kun je veranderingen invoeren en vasthouden door te leren tijdens het werk.

Werkplek leren

Een voorbeeld: Zin-in-Zorg verzorgt de implementatie van zorgreflectiebesprekingen. Tijdens de zorgreflectiebespreking reflecteer je op je eigen handelen in de omgang met cliënten. Na de bespreking kun je direct aan de slag met de verkregen inzichten en handvatten. Dit geeft een veel blijvender resultaat dan, eenmalig trainen en/of uitleggen.

Tegelijkertijd helpt het om als teamleden dezelfde taal te spreken. Als je gezamenlijk tijdens de werkzaamheden ontwikkelt, leer je elkaar kennen en wordt een ieder zich bewust van elkaars opvattingen. Dat voorkomt begripsverwarring. Als je deze manier van werken regelmatig oefent, dan krijgt bejegening handen en voeten.

In een zorgreflectiegesprek kijk je samen met collega’s terug op je eigen handelen in een ingebrachte situatie. Je wisselt informatie en ervaringen uit om van elkaar te leren.

Wat werkt wel… wat niet… in deze situatie? Met als doel de kwaliteit van zorg te verbeteren.  Het gesprek verloopt volgens een vaste structuur onder leiding van een getrainde gespreksleider.

Zorgreflectie als methodiek

Zorgreflectiemethodiek is heel geschikt voor teams in zorgorganisaties. Zorgreflectie is een gestructureerde manier om het invoeren van veranderingen of lastige situaties met elkaar te bespreken. Vaak voelen medewerkers zich onzeker en zijn ze bang dat ze de enige zijn die iets moeilijk vinden. Er is een grote terughoudendheid om deze gevoelens te bespreken.

Leidinggevenden zijn niet geneigd te gaan graven. Dat hoeft ook niet, maar als je die gevoelens erkent en goed weet te managen, ontstaat er verbinding tussen de individuele gevoelens met het gezamenlijk doel en zal het veranderingsproces veel betere kans van slagen hebben.

Leidinggevende faciliteert

Leidinggevenden als facilitators. Wat bedoelen we hiermee? Leidinggevenden hoeven niet alles zelf te kunnen. Door medewerkers in de gelegenheid te stellen en te trainen om zorgreflectie te houden, leren zij bepaalde dilemma’s bespreekbaar te maken. Leidinggevenden brengen de teams in beweging en faciliteren het leerproces.

Veranderingen invoeren en vasthouden door te leren tijdens het werk

Er zullen tijdens bepaalde sessies weleens lastige dingen ter sprake komen, maar wanneer je als team zelf de inhoud bespreekt en oplossingen vindt, werkt dat veel prettiger. Zowel de leidinggevende en het team hebben dan geleerd om deze manier van werken toe te passen en het onderwerp tijdens de dialoog steeds helder voor ogen te hebben. Zin-in-Zorg leert met succes medewerkers samen te leren en zelf de zorgreflectiemethodiek te gebruiken.

Zo’n aanpak maakt veranderen met blijvend resultaat mogelijk!

Welke ervaring heb jij met zorgreflectie?  Laat gerust je reactie hieronder achter. We zijn benieuwd naar jouw ervaringen!

De kunst van ons vak is contact maken juist bij mensen met dementie

Onlangs vertelde mijn vriendin over het leven van haar vader die aan Alzheimer leed. Het maakte indruk op me.

de-kunst-van-ons-vak-is-contact-maken-juist-bij-mensen-met-dementie/10 jaar geleden werd de diagnose bij hem gesteld. Op dat moment had zij geen idee hoe zijn wereld hierdoor op zijn kop gezet zou worden, maar één ding stond voor haar en haar familie als een paal boven water: “We houden van hem en gaan voor kwaliteit en genieten met en van hem…..”

Ze vertelde waar hij in zijn leven met Alzheimer tegenaan liep. Steeds zochten zij naar nieuwe mogelijkheden. Toen hij niet meer auto kon rijden, leerde zijn zwager hem met de tram te reizen.

De kunst van ons vak is contact maken juist bij mensen met dementie

In het verpleeghuis waar ik als coach met zorgteams werk zie en hoor ik dat de verschijnselen van dementie van persoon tot persoon en per fase zeer verschillend zijn. Er zijn zoveel combinaties van verschijnselen mogelijk als er mensen zijn. Verzorgenden maken dat dagelijks mee en kunnen daarover meepraten. Een hele uitdaging om een boodschap over te brengen en een nog grotere voor de bewoner om deze te kunnen begrijpen.

Ervaringen uit de praktijk

Interessante uitgangspunten die in zorgreflectiebesprekingen naar voren komen, zijn:
In plaats van te reageren vanuit het ‘hoofd’ wordt de plaats die het gevoel inneemt steeds belangrijker. Naarmate het proces van dementie vordert, komen gedrag en emoties bij elkaar. Uit het gedrag kan je afleiden hoe iemand zich voelt. En de persoon met dementie zelf, begrijpt de boodschap niet altijd, maar is wel gevoelig voor de emotionele lading.

Symbolen

Veiligheid en houvast door contact zijn erg belangrijk voor mensen die lijden aan dementie. Symbolen kunnen daarbij helpen. Symbolen kennen we allemaal vanuit bijvoorbeeld de kerk, kunst, poëzie, in dromen.

Een symbool is een voorwerp of een persoon in het heden dat voor iets waardevols uit het verleden staat. Een verzorgende die met zware stem en een snel of langzaam tempo spreekt, kan de associatie opwekken aan een vroegere chef, politieagent, dominee of buurman.

Een symbool kan ook een beleving weergeven, bijvoorbeeld liefde, identiteit en veiligheid. Bijvoorbeeld een handtas die gevuld wordt met alle kleine dingen die iemand kan vinden kan symbool staan: “Ik ben hier.” De handtas staat voor identiteit.

Levensloopboek

Een levensloopboek kan een feest der herkenning geven en bevat vaak een schat aan symbolen. Foto’s helpen bij herkennen. Met het boek op tafel is het makkelijker om contact te maken. Ook als de foto’s niet meer herkend worden, kan het bekijken van het boek een goed gevoel geven.

Je kunt pas iets herkennen als dat in je geheugen is opgeslagen, bijvoorbeeld de beleving van de trouwdag. Omdat bij dementie nieuwe indrukken niet meer opgeslagen kunnen worden, is bijvoorbeeld een verhuizing naar een verpleeghuis ook zo vreemd. Al wordt de cliënt iedere dag wakker in dezelfde kamer, ze wordt steeds wakker in een vreemde kamer omdat deze indruk niet meer opgeslagen kan worden in het geheugen. En ook de oude indrukken vervagen vaak waardoor je in het laatste stadium eigenlijk niet weet waar je bent.

Zintuigen, belangrijk bij communicatie

Informatie komt via onze zintuigen – horen, zien, tasten, ruiken en proeven – in ons geheugen terecht. Horen komt van verder weg en de cliënt hoort je niet, want het bereik van de zintuigen neemt af. Om iemand te laten voelen, ruiken en proeven, moet je letterlijk dichtbij zijn. De persoon zal je dan ook beter kunnen zien en horen. Contact maken kan met en via alle zintuigen.

Je stem als instrument

Wat je makkelijk kunt doen, om de bewoner je boodschap beter te laten begrijpen is je tempo en spreektempo verlagen. En gebruik een minimale hoeveelheid woorden. Soms kan iemand maar drie woorden tegelijk aan of zelfs één. De eerste drie woorden, de laatste drie woorden. De woorden (informatie) er tussenin hoort hij niet.

Zintuigen

Houdt het onderwerp, waarover je praat met een cliënt met dementie, zoveel mogelijk waarneembaar: zien, horen tasten, ruiken en proeven. Zolang iemand een taartje eet, kun je er met de persoon contact over maken en vaak ook nog spreken. Zintuigen gebruiken om de boodschap over te laten komen.

De vraag: “Mevrouw Franke, zullen we gaan plassen, komt over alsof zij het in Keulen hoort donderen. Neem haar liever mee voor een loopje. Bij het toilet aangekomen, open je de deur. Als zij de wc ziet begrijpt ze misschien wat de bedoeling is.

Via de zintuigen komt veel informatie binnen, soms ook teveel tegelijk. Gedoseerd ingezet zijn de zintuigen – zien, horen, tasten, proeven, ruiken en aanraken – een geweldig instrument om ècht contact te maken met mensen die lijden aan dementie. De kunst van ons vak is contact maken juist bij mensen met dementie. Contact van Mens tot Mens. Dat geeft voldoening en zin in je werk.

Evert van Rossums ervaringen

Evert van Rossem die een boek schreef nadat hij – overigens ten onrechte zoals later bleek – de diagnose Alzheimer kreeg – beschrijft een avondje uit waar hij naar een theatervoorstelling (zijn hobby) van Loes Luca gaat. Loes speelt een drukke vrouw en na 10 minuten duizelt het hem. Alles wat hij hoort, ziet en beleeft. Hij raakt het verhaal, maar ook zichzelf kwijt.

De kunst van ons vak is contact maken, juist ook bij mensen met dementie!Het boek is bij Bol.com te bestellen door op onderstaande link te klikken: http://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/boeken+over+dementie+evert+van+rossum/search/true/searchType/qck/N/8299/sI/true/sA/200/sc/books_all/index.html

Zelfsturende Teams Resultaat in Zorg


http://zin-in-zorg.nl/2012/zelfsturende-teams-resultaat-in-zorg/
Zelfsturing is een manier waarbij teams meer zeggenschap over hun eigen werk krijgen. Er is een toenemende behoefte van zorgteams om zo te werken.
Een van de voordelen van zelfsturing is dat medewerkers meer tevreden over hun werk en de organisatie zijn. Voor een organisatie kan zelfsturing een reden zijn om kosten te besparen. Als er geen leidinggevende meer is, kan dat veel geld schelen!

7 Tips hoe je zelfsturing op gang kunt brengen:

  1. Zorg dat je kaders duidelijk voor ogen hebt voor een gezonde financiële situatie van je team. Welk percentage van je uren van je dienstverband mag je inzetten voor overhead taken, naast het belangrijkste deel van je werk: de zorg voor cliënten. Want dan weet je wat je uitgangspunt is en dat geeft richting aan je acties.
  2. Bepaal een teamvisie en doelstelling. Welk team willen jullie zijn, wat willen jullie doen en wat willen jullie kunnen? Formuleer dit in een of twee zinnen. En maak het SMART.
  3. Inventariseer welke taken er liggen en gedaan moeten worden. Verdeel taken en geef daaraan gekoppeld ook verantwoordelijkheid en bevoegdheid mee.
  4. Maak een tijdsplanning, wanneer iets klaar moet zijn. Verdeel de taak in delen en zet die in een tijdspad. Als iedereen betrokken wordt, maak je gebruik van elkaars ideeën. Met elkaar bereik je meer!
  5. Spreek regelmatig met het team af om elkaar te informeren, te inventariseren wat goed gaat en wat beter kan en wie dit oppakt. Verbind ook hier concreet een tijd aan. De methodiek van het teamoverleg zoals die gebruikt worden in organisaties waar wij het proces van zelfsturing begeleiden is een hele adequate!
  6. Vraag hulp! In plaats van zelf het wiel uitvinden, vraag hulp. Wie heeft kennis en goede ervaringen met onderwerpen waarmee je als team aan de slag wilt? Neem de goede dingen over.
  7. Laat je ondersteunen bij het oplossings- en resultaatgericht communiceren. Want zelfsturing gecombineerd met resultaatgericht communiceren bespaart veel tijd tijd en geeft veel plezier! De manier waarop je iets vraagt of inbrengt, vanuit welke overtuiging je dit doet maakt alles uit voor het resultaat wat je krijgt.
Ook bij Zin-in-Zorg zijn we actief met het trainen en coachen van zelfsturende teams. Het enthousiasme en de resultaten om met zelfsturing en daarmee meer verantwoordelijkheid te werken zijn verbluffend en vaak verrassend eenvoudig.
Wil je meer weten over zelfsturende teams, dan is dit boek een aanrader. Of neem eens contact op met Wies Vink: wvink@zin-in-zorg.nl

Zelfsturende Teams Resultaat in Zorg

http://zin-in-zorg.nl/2012/zelfsturende-teams-resultaat-in-zorg/Sinds de oprichting van Buurtzorg Nederland geniet zelfsturing veel belangstelling. Zelfsturende teams geeft voordelen: veel verantwoordelijkheid bij de medewerkers; grote betrokkenheid van de medewerkers bij de inhoud van het werk en flinke besparingen in de overheadkosten door wegvallen van operationeel management.

In “Zelfsturende teams in de praktijk” lees je over een zelfsturende organisatie in de dagelijkse praktijk. Hoe communiceer je met elkaar, hoe pak je problemen aan tijdens vergaderingen en hoe ga je om met het bewaken van de kwaliteit?

Zin-in-Zorg traint en coacht regelmatig zelfsturende teams. Teams zijn enthousiast over de  zelfsturing en de verantwoordelijkheid die zij krijgen. Ze inspireren elkaar en de resultaten zijn verbluffend en vaak verrassend eenvoudig.
Wil je meer weten over zelfsturende teams, neem contact op met Wies Vink: wvink@zin-in-zorg.nl. Onze training over Betere Communicatie is Betere Zorg is ook een aanrader!

Is Autonomie gezond?

 
http://zin-in-zorg.nl/2012/is-autonomie-gezond/
Eén van de dingen die zorgverleners en cliënten met elkaar gemeen hebben is dat ze autonomie willen ervaren. We zijn er als mens het meest bij gebaat wanneer we zo veel mogelijk zelf kunnen kiezen wat we willen en zo lang mogelijk.
Zo houden we grip (de regie) op ons eigen leven. En dat is gezond en gezondmakend.
Kiezen wat je op je brood wilt, welke kleding je vandaag wilt dragen, waar je wilt zitten om maar een paar voorbeelden te noemen.Zelf beslissen hoe je je tijd indeelt, terwijl je de verantwoordelijkheid hebt voor een aantal cliënten, rekening houdend met afspraken van de cliënt en organisatie. Dat is plezier in je werk. En je voorkomt hospitalisering.

Is autonomie gezond?

Autonomie is goed voor je gezondheid. Het tegemoet komen aan de behoefte aan autonomie kan in belangrijke mate bijdragen aan het welzijn van cliënt en medewerkers en de betrokkenheid bij elkaar. Dat creëert plezier voor 2 en gevoelens van mentaal gezond zijn.

http://zin-in-zorg.nl/2012/is-autonomie-gezond/Onze aanpak richt zich op het trainen en coachen van medewerkers om keuzevrijheid voor cliënten te realiseren. Passend bij de mogelijkheden en belevingswereld.

Meer weten?  Bel Wies Vink voor een afspraak 06-51832505 of mail wvink@zin-in-zorg.nl direct.

Zin-in-Zorg – Contact www.zin-in-zorg.nl