Compassie Anno nu

compassie

Onlangs een boeiend adviesgesprek gehad met een lid van een identiteitsraad.

Hierin hebben we onder andere stil gestaan bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan.

Over hoe medewerkers en bewoners samenwerken vanuit barmhartigheid en compassie. Een mooi onderwerp voor een nieuwe blog.

Mededogen en barmhartigheid

De afgelopen tijd kwamen termen als ‘compassie, mededogen en barmhartigheid‘ vaak voorbij. Denk aan het vluchtelingendebat, de schrijnende situaties door bezuinigingen in de WMO, maar ook in de wijkgerichte aanpak.

Compassie is een Kernwaarde

In Rotterdam ondertekende burgemeester Aboutaleb het Handvest voor Compassie. Daarmee werd compassie kernwaarde van het gemeentelijk handelen. De Compassieprijs 2016 werd uitgereikt aan het project ‘Heilige Rotterdamse Boontjes’. Een leerwerktraject voor kwetsbare jongeren die werkervaring opdoen in Ookami; een koffiehuis dat in 1 jaar tijd een belangrijke ontmoetingsplek in de wijk is geworden.

De jongeren die deelnemen aan het project worden niet alleen zelf met mededogen en respect benaderd, maar leren ook op die  manier met elkaar en hun klanten om te gaan. Een voorbeeld voor de hele stad, begin van een olievlek in Rotterdam.

Compassie moet je DOEN!

In de zorg is compassie een belangrijke waarde. Mededogen is voor zorgprofessionals meer dan een motivatie of drijfveer. Het is vooral iets wat je moet DOEN!

Mededogen werd in de praktijk vaak vertaald met dienstbaar zijn en zorgen voor. Bij compassie anno NU ligt de focus vooral op zorgen dat: Mensen helpen zichzelf te helpen. hen te stimuleren dat zij zelf de regie over hun leven houden, en daarbij zoveel mogelijk in te spelen op individuele behoeften en wensen.

Compassie anno NU doe je samen

http://zin-in-zorg.nl/2016/compassie-anno-nu/

Compassie anno NU doe je samen; als cliënt en zorgprofessional, maar ook als collega’s onderling. Dit betekent onder andere dat je:

  1. opmerkzaam bent en gericht aandacht geeft
  2. de ander wil begrijpen; open, nieuwsgierig en oordeelvrij
  3. de ondersteuning biedt die de ander nodig heeft
  4. voortbouwt op de kracht en vermogens die al aanwezig zijn bij de ander
  5. actief luistert en het stellen van vragen (welke dan ook) stimuleert

Wil jij of je team ook aan de slag met compassie anno NU? Wil je werken aan je communicatieve vaardigheden (onontbeerlijk voor werken met compassie)? Wil je sparren over het handen en voeten geven aan compassievol werken bij ondersteunend personeel?

Neem dan contact met ons op. We luisteren actief naar je vraag, onderzoeken je behoefte, gaan uit van wat er al is, en komen samen tot iets moois!

Bel met met Wies Vink: 06- 51832505, of mail naar: wvink@zin-in-zorg.nl.

De winst van persoonlijke groei

de-winst-van-persoonlijke-groei/Veranderingen genoeg in de zorg. De ene wijziging is nog niet doorgevoerd of de volgende staat al op stapel. In deze E-Zine-in-Zorg niet over opgelegde keuzes, maar…

Over het persoonlijk kiezen voor veranderen, want veranderen is groeien.

En…groeien is leuk, want geïnspireerd en positief in het leven staan, dat verrijkt je leven.

Vaak gaat veranderen vanzelf

Beter gezegd: zonder dat je er bewust moeite voor hebt gedaan. Als ik terugdenk aan mijn eigen stages, eerste werkervaringen en kijk hoe ik dingen nu aanpak… dan ben ik gegroeid en veranderd. Soms met dank aan leidinggevenden, collega’s, dierbaren en opleiding, maar vaak ook omdat ik het de volgende keer gewoon anders deed.

Kritisch kijken naar je eigen functioneren en daar dan ook echt iets mee doen, dat is pure winst voor je ontwikkeling als mens.

Veranderen is vooral leuk, als je er zelf voor kiest

de-winst-van-persoonlijke-groei/Natuurlijk is veranderen vooral leuk als je zelf kiest voor de verandering. Wees daarom alert en zorg dat je er op tijd bij bent. Beantwoord je (een van) de volgende vragen met ‘ja’?

  • Ga jij met tegenzin naar je werk?
  • Zit je vast in dagelijkse routine?
  • Of kan je minder belangstelling opbrengen voor de mensen om je heen?

Dan is het tijd voor verandering!

De bakens verleggen en tijd vrijmaken zijn soms al genoeg om weer met nieuwsgierigheid en interesse in je leven te staan. Gewoon nadenken over je leven en ruimte maken om die dingen te doen die voor jou belangrijk zijn.

Keuzes maken geeft focus en energie

Helaas of gelukkig betekent dat ook keuzes maken. Er zitten maar 24 uur in een dag en die vrije avond kan maar één keer besteed worden, terwijl je eigenlijk wil sporten, dat ene boek lezen en eens uitgebreid bijpraten met je dierbare(n).

Voor je werk en je werkbelasting geldt hetzelfde. Kies steeds waar je wel en geen tijd aan wilt geven.

Keuzes maken geeft focus en energie

Kan je niet kiezen of heb je verplichtingen waardoor dit nog niet mogelijk lijkt?

Begin dan met tijd te nemen voor jezelf. Een kwartier per dag ‘stilte’ zal je al helpen. Want vergeet niet: de hersenen hebben ook rust nodig.

Zit jij weleens 15 minuten zomaar op de bank zonder boek, televisie of andere afleiding? Nee? Maar wil je wel veranderen? Begin hier dan maar mee. In begin zal het  onrustig zijn en dwalen je gedachten af naar je verantwoordelijkheden en zorgen. Maar je zal snel genoeg merken dat die 15 minuten ‘hersenpauze’ bijna te kort zijn.

Als mens heb je rust en inspiratie nodig om te functioneren want helaas (Nee, gelukkig!!) zijn jij en ik geen robots met een aan/uit knop.

De winst van persoonlijke groei

Persoonlijke de-winst-van-persoonlijke-groei/noot: Tussen de regels door begrijp je wellicht al dat dit ook een persoonlijke E-Zine-in-Zorg  is: Dat ik de afgelopen periode veel heb geleerd over focus en ontspanning. Kiezen is niet makkelijk, omdat er zoveel belangrijk en interessant is in het werken voor de zorg.

Maar mijn wens om in het werk verder te ontwikkelen is groter dan het ‘werkplezier’ alles te blijven doen wat ik al deed. Dus was het nodig om ruimte te maken en houd ik mij vast aan de volgende levenswijsheid: ‘Als alles belangrijk is niets belangrijk’. Vandaar dat ik mij in mijn werk nog meer ga richten op BUIS  (www.buisadvies.nl).

‘Als alles belangrijk is niets belangrijk’

Wil jij aan de slag met kiezen en weet je niet waar te beginnen?

Neem dan eens contact op met Wies wvink@zin-in-zorg.nl, 06 – 51832505.

Veranderen begint met aandacht

Granny grey

http://zin-in-zorg.nl/2016/veranderen-begint-met-aandacht/Al gezien, die vrouwen die hun haar nu niet eens blond, bruin of zwart verven, maar grijs! De zogenaamde granny grey look? Ik was begin dit jaar bij de kapper, en drie van de vijf kapsters waren granny grey.

Een trendy look in kappersland die in de zomer van 2015 begon, maar nu ook in mijn dorp steeds meer wordt gesignaleerd. Nog eens wat anders dan mijn verwoede pogingen om mijn her en der grijs wordende lokken te maskeren met blonde plukjes!

Granny grey, of je het nu mooi vind of niet, vernieuwend is het in ieder geval!

Vernieuwing en verandering

In de maand januari is vernieuwing altijd een terugkerend thema. Maar, veranderen is natuurlijk niet alleen iets voor het begin van een nieuw jaar. Het hele jaar door is het belangrijk om regelmatig eens stil te staan bij wat je doet en onderneemt. Ik vind hierbij de slogan van de Triodos bank altijd een mooie: ‘Volg je hart, gebruik je verstand’.

Wil jij je leven en werk herijken en vernieuwen, veranderen?

Deze 7 vragen kunnen je op ideeën brengen:

  • Wat is belangrijk voor mij waar ik nu niet aan toe kom?
  • Wat zou ik meer of vaker willen doen?
  • Wat wil ik laten?
  • Welke oude gewoontes wil ik veranderen?
  • Welke veilige havens wil ik toch eens inruilen voor nieuwe bestemmingen?
  • Waar loop ik nu tegen aan, en wat wil ik ervoor in de plaats?
  • Wanneer ben ik tevreden, en wat voor gevoel wil ik hebben?
  • ………..

Veranderen begint met AANDACHT

Veranderen begint met aandacht op jezelf te richten. Jezelf niet laten afleiden, maar echt even focussen. Wij mensen kunnen onze aandacht vaak moeilijk op meer dingen tegelijk richten. Je kan letterlijk ‘je licht maar op een beperkt gebied laten schijnen’. Als je op een deel van de omgeving let, heb je (meestal) geen aandacht meer voor de rest.
Het volgende experiment maakt dit weer eens duidelijk:
Ik laat mensen in een korte tijd een lijst met… Lees verder over het experiment >

Maak het niet moeilijker dan het is

Geef jezelf wat tijd. Hoeft helemaal niet zo veel te zijn (want dan doe je het vaak niet). Maar gun jezelf die aandacht voor JOU. Je ontdekt vaak ook dat je een hoop hebt om blij en dankbaar voor te zijn!

Maak het ook niet moeilijker dan het is. Niet elke verandering is wereldschokkend, maar kan voor jou wel een groot effect hebben. Een verandering die ik heb doorgevoerd is bijvoorbeeld ontbijten met een gezonde smoothie met havervlokken. Voel me er fitter en energieker door. Heerlijk!

Ook ben ik erop gaan letten dat ik regelmatig een compliment geef of mijn waardering uit voor wat een collega of vriendin doet. En precies op de dag dat ik dit besloten had, kreeg ik een pen van de gemeente Rotterdam met de volgende tekst:

veranderen-begint-met-aandacht/

Ik ben dus ook aan het veranderen. Maar, wat mijn haar betreft blijf ik toch maar lekker bij mijn blonde plukjes. ‘Granny grey’ is een trend die ik aan mij voorbij laat gaan.

Wat als het lukt?

Als het je lukt je aandacht te focussen op wat je veranderen wil of misschien moet, zoek een goede sparringpartner in je omgeving of op je werk. “Alleen ga je sneller, samen kom je verder“.

En, neem eens contact met mij op. Je zou zo maar tot verrassende inzichten en acties kunnen komen! Je kan mij bereiken op 06 51832505 of mail naar wvink@zin-in-zorg.nl

Veerkracht ontwikkelen

http://zin-in-zorg.nl/2015/veerkracht-ontwikkelen/Het is geweldig om met elkaar te werken aan goede zorg en tevreden cliënten.

Werken in de zorg vraagt veel van een zorgprofessional. Iedere dag oplossingen bedenken om je cliënten verder te helpen. Het liefst in termen van maatwerk.

  • Hoe doe je dat jaar in, jaar uit?
  • Hoe zorg je ervoor dat het enthousiasme blijft?

Veerkracht is misschien wel de sleutel tot succes

Wie veerkracht ontwikkelt, is toegerust om veranderingen, tegenslagen, stress en werkdruk beter te hanteren, waardoor er ook ruimte blijft voor een gezond, gelukkig leven met zijn of haar dierbaren. Voor velen lijkt veerkracht iets ongrijpbaars; je hebt het in je of je hebt het niet. Echter, veerkracht kan je ontwikkelen en is niet iets wat wel of niet voor jou is weggelegd.

Werken in de zorg vraagt dagelijks energie, motivatie en inspiratie. Mijn stelling is: Mensen met veerkracht gaat het dagelijks  werken in de zorg  beter af. Veerkracht is misschien wél dé sleutel tot succes!

Wat is veerkracht?

veerkracht-ontwikkelen/Veerkracht in de letterlijke zin roept beelden op van een veer die uitgerekt wordt en weer terugveert. We kunnen het allemaal voor ons zien.

Veerkracht in de zin van ‘mentale veerkracht’, definiëren we bij  Zin-in-Zorg-als  het vermogen om  flexibel om te gaan met veranderende omstandigheden, tegenslagen en onverwachte gebeurtenissen. Kunnen terugveren en ervan leren.

Veerkracht ontwikkelen? Daarvoor heb je zelfvertrouwen, flexibiliteit, aanpassings- en doorzettingsvermogen nodig. Met andere woorden: Geloven in eigen kunnen, maar ook een realistisch beeld hebben van je beperkingen. Meebuigen en toch bij jezelf blijven. Zin hebben om nieuwe uitdagingen aan te gaan en niet opgeven, ook wanneer zaken tegenvallen.

Sleutelcompetentie in de 21e eeuw

Onlangs las ik ‘Veerkracht’, het inspirerende nieuwe boek van Paul Donders. Hij schrijft in het eerste hoofdstuk dat veerkracht een competentie is die we allemaal bezitten en die ervoor zorgt dat we kunnen terugveren en leren van de dingen die in ons leven gebeuren. Individuele veerkracht verschilt van mens tot mens. Iedereen kan het leren, maar je moet er wel wat voor doen.

Paul Donders ziet veerkracht als dé sleutelcompetentie in de 21e eeuw. Hij stelt dat we in de komende twintig jaar veerkrachtige, gezonde en bekwame professionals en leiderschap nodig hebben om een werkomgeving te scheppen waarin professionals ook op de lange termijn veerkrachtig blijven en daardoor hun werk met enthousiasme en inzet uitvoeren.

Veerkracht ontwikkelen

http://zin-in-zorg.nl/2015/veerkracht-ontwikkelen/Werken in de zorg vraagt dagelijks energie, motivatie en inspiratie. Mijn stelling is: Mensen met veerkracht gaat het dagelijks werken in de zorg beter af.

En jij? Wat vind jij? Ervaar jij de kracht van veerkracht bij jezelf en in je organisatie?

Deel je mening met ons en de andere lezers van de Zin-in-Zorg ezine.

Wil jij werken aan je eigen veerkracht en/of die van je organisatie? In een vrijblijvend gesprek gaan we samen  kijken wat nodig is, om veerkracht verder te ontwikkelen en te versterken.

Neem gerust contact met mij, Wies Vink op wvink@zin-in-zorg.nl  of 06-51832505

Hoe ga je om met lastige mensen deel 2

In de schoenen van een ander staan – Hoe doe je dat?

hoe-ga-je-om-met-lastige-mensen-deel-2/In een eerder artikel over “Hoe ga je om met lastige mensen? schreef ik dat het goed werkt om eens in de schoenen van een ander te gaan staan; je eens te verplaatsen. In dit artikel “Hoe ga je om met lastige mensen deel 2” ga ik hier verder op in: In de schoenen van een ander staan: Hoe doe je dit?

In gesprekken hoor ik vaak praten over lastige mensen. Maar in wezen klopt dat natuurlijk niet. Wanneer mensen gedrag vertonen waar we zelf moeite mee hebben, zegt dat iets over onszelf, ons gedrag en onze communicatie. Om verandering aan te brengen in een voor jou lastige relatie zul je dus iets anders moeten doen. Zelf verantwoordelijkheid nemen en iets anders aan mijn communicatie en gedrag doen om mijn doel te bereiken. Vaak blijkt dat in de praktijk een gezamenlijk doel te zijn.

Hoe ga je om met lastige mensen – deel 2

Subtiele veranderingen in je eigen communicatie en gedrag kunnen een vastgelopen relatie losser maken. Wanneer je graag meer inzicht of informatie wilt over jezelf en de ander in de relatie, kun je goed gebruik maken van de waarnemingsposities.

Je kunt drie verschillende posities innemen om de situatie te bekijken en ervaren. Door vanuit deze verschillende posities naar een situatie te kijken, te luisteren en te ervaren kun je dingen ontdekken die je je daarvoor niet bewust was. In NLP worden dat de eerste, tweede en derde positie genoemd.

De 3 waarnemingsposities:

  • De eerste positie, vanuit jezelf
  • De tweede positie, vanuit de ander
  • De derde positie, vanuit de observerende positie (ook wel meta genoemd).
hoe-ga-je-om-met-lastige-mensen-deel-2/

Bron: NLP op het werk van Lynne Cooper

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de eerste positie bekijk je alles met eigen ogen, hoor je alles met je eigen oren en heb je je eigen gevoelens. Je staat in deze positie dus in je eigen schoenen. In dit geval gaat het om jouw gedachten, jouw zorgen, jouw waarden en jouw overtuigingen die bepalen wat jij denkt, zegt of doet.

In de tweede positie kruip je in de huid van een ander. Je denkt, voelt, doet, ziet, hoort, ruikt en proeft alsof je volledig de ander bent. Je wordt a.h.w. even de ander, je leeft je volledig in in de ander. Empathie dus…

Mij valt steeds weer op dat wanneer ik oprecht in de schoenen van de ander ga staan, het gedrag in de tweede positie helemaal normaal vindt. Ook al vind ik dat in de eerste positie moeilijk, lastig, vreemd…etc.

hoe-ga-je-om-met-lastige-mensen-deel-2/

3 waarnemingsposities

In de derde positie bekijk je de situatie van jullie beiden alsof je een onafhankelijke buitenstaander bent, vanaf een afstandje dus. Je bent op geen enkele manier persoonlijk bij die situatie betrokken.

Van hieruit kun je jezelf in de eerste positie zien en horen, evenals de andere persoon in de tweede positie. Vanuit deze positie merk je op wat er aan de hand is en denk je objectief over de dingen na.

Als je in staat bent om tussen deze posities doelbewust heen en weer te schakelen, geeft dat je informatie over wat je vervolgens kunt doen en zeggen. In veel zakelijke communicatie is dit een waardevolle vaardigheid.

Voorbeelden uit de praktijk

  • Een bespreking over de inzet van het netwerk van de cliënt is vastgelopen. Vanuit je rol van verpleegkundige wil je dat de cliënt zijn netwerk inschakelt voor een deel van de zorgvraag, maar de cliënt wil dat niet en vindt dat daar de zorg voor moet komen. Door de derde positie in te nemen ga je zien wat er bij beiden speelt. Je eigen gedrag kun je veranderen voor een ander resultaat.
  • Eisende klant. Stel je een cliënt voor die in zorg komt en eist dat zij ‘op haar gekozen tijd’ geholpen wil worden. Door in de tweede positie te gaan staan krijg je inzicht wat de behoefte van de cliënt is.
  • Omgaan met klachten van collega’s. Vaak klagen collega’s en worden emotioneel, bijvoorbeeld over de veranderingen die de organisatie doorvoert. Stap eens in positie twee en drie. Wat merk je op?
  • Een team dat rekening houdt met elkaars behoeften en gezichtspunten zal meer productief zijn en meer werkplezier ervaren. Welke posities worden hier ingenomen voor dit resultaat?

In een derde artikel: Wat is het beste perspectief? En wat zijn de gevolgen?

Evalueren in het team

evalueren-in-het-zorgteamEvalueren is onderdeel van het werken in de zorg. In het kwaliteitssysteem is de evaluatie en de vervolgacties standaard  ingebouwd. Zeker als het gaat om beleid, de zorgprocessen, de klant- en medewerkerstevredenheid.

Maar wat doe je als het niet lekker loopt in het team of er zijn regelmatig chaotische en stressvolle werkdagen op de locatie? Voor zowel de leidinggevende als de  andere teamleden een dilemma.

Gelukkig is daar dan de ouderwetse en degelijke evaluatie.

Hoe pak je het aan?

Neem het initiatief om de evaluatie voor te stellen. Bespreek je voornemen / wens om te evalueren met de teamcoach, je teamleider of manager. Bekijk samen Wat een goede aanpak is en Wie Welke taken het beste kan oppakken. Want het is echt waar: het resultaat  van een  evaluatie wordt bepaald door de voorbereiding.

Evalueren in het team

Bij het organiseren van een teamevaluatie zijn de volgende zaken cruciaal:

  • Wordt de aanleiding voor de evaluatie door het team gedeeld?
  • Waar gaat de evaluatie precies over?
  • Een klimaat scheppen, waarin iedereen zich vrij voelt om te spreken en zijn/haar mening te geven.
  • Wie zijn de betrokkenen? Soms is het goed om een teamevaluatie breder te trekken dan het eigen team of de samenstelling juist klein te houden.
  • Bepaal de doelen. Wat willen jullie met de evaluatie bereiken?
  • Afhankelijk van aanleiding, onderwerp en de beladenheid ervan: Wie voert de evaluatie uit, wie heeft de leiding?
  • Het kiezen van een werkvorm. Schriftelijk met open vragen, een  groepsgesprek, interviews of een enquête?
  • Zijn het maken en vastleggen van de afspraken over de verbeteracties vooraf onderdeel van het overleg?

Evalueren in het team samengevat:

evalueren-in-het-zorgteamBij een evaluatie sta je stil en kijk je terug. De gebeurtenissen worden geanalyseerd, er worden conclusies getrokken en aanbevelingen gedaan. Evalueren is meer dan het verzamelen van feiten  en het ordenen van de gebeurtenissen.

Als je echt wilt leren van  een evaluatie, bereid dan zowel de inhoud als het proces goed voor. De keuze en juiste afbakening van het doel zorgt ervoor dat er wordt geleerd voor een volgende keer.

De aanleiding en de doelstelling bepalen hoe je de evaluatie gaat aanpakken en organiseren. Het maakt een behoorlijk verschil of de evaluatie gaat over de sfeer op het werk of over het beter organiseren van de agenda.

Evalueren in het team samen met een coach

Bij een teamevaluatie kan de inzet van een (externe) coach of een workshop over de aanpak en communicatie bij een mondelinge teamevaluatie de juiste handvatten bieden, om ook daadwerkelijk  stappen in de juiste richting te zetten.

Evalueren samen met een coach van Zin-in-Zorg of leren evalueren in een afwisselende workshop? Neem contact op met Wies Vink wvink@zin-in-zorg.nl of 06-51832505.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan>.

Zin-in-Zorg – Contact – www.zin-in-zorg.nl 

Contact van hart tot hart

contact-van-hart-tot-hart/Het valt niet altijd mee om te begrijpen wat een bewoner met dementie graag wil of bedoelt. Van de ene bewoner weet je het al snel, met een ander blijft het zoeken.

Door de cognitieve stoornis is de communicatie soms lastig en een uitdaging voor ons zorgprofessionals om er achter te komen wat de bewoner wil ‘vertellen’. Je observeert het gezicht, en de rest van het lichaam om aanwijzingen te krijgen. Soms zegt je intuïtie opeens iets wat het zou kunnen zijn. Je hart spreekt.

Aanraken: wel of niet?

In een situatie waar de verbale communicatie moeilijk is, is aanraken een andere manier van ‘praten’. Een klopje op de hand, een arm geven en samen even lopen. En ook dat is maatwerk: per individu kan en wordt er verschillend gereageerd. Ook de fase van de dementie of het moment van de dag zijn daarin bepalend.

De een heeft behoefte aan aanraking, de ander weert je hand juist af. Dat kan te maken hebben met angst- of gevoelens van onveiligheid. Buiten dat, kan het ook iets te maken hebben met het verleden van een bewoner, waardoor aanraken een onprettig gevoel oproept. Naast lichaamscontact kan je ook je stem gebruiken om contact te maken.

Bij de ene zorgprofessional lijkt het contact vanzelf te gaan, met de ander juist weer niet. Wat is het verschil? En hoe maak je gebruik van elkaars ervaringen en kennis? In zorgreflectiebesprekingen besteden we daar aandacht aan. In korte tijd ontstaan er verrassende inzichten, en waarmee alle teamleden verder kunnen in het contact maken van hart tot hart. Een paar inzichten deel ik graag met je.

Contact van hart tot hart

Het vasthouden van iemands hand kan op communicatief gebied verrassingen opleveren.

  • De ene bewoner kan je blijven vasthouden, omdat hij niet wil dat je weggaat.
  • Een ander kan je hand pakken en er een kus op geven vanuit een behoefte aan tederheid.
  • Weer een ander knijpt in je hand.
  • Soms lijken mensen met cognitieve stoornissen niet te weten hoe ze moeten loslaten.

Leren omgaan met de reacties op aanraken, hoe je zelf met lichaamstaal en stemgebruik het contact en communicatie versterkt en het gedrag van de bewoner beter begrijpt, ook dat komt in de zorgreflectie naar voren en leer je van elkaar en van de mensen waar je voor zorgt.

Meer lezen over de kunst van ons vak en zorgreflectie?

Voor informatie over zorgreflectie en het train-de-trainer programma: neem contact op met wvink@zin-in-zorg.nl.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Leiderschap en zorgreflectie en dementie

Deel 3 over reflectie. Zorgreflectie vergroot persoonlijk leiderschap. Zowel individueel als in het zorgteam, als voor cliënten met dementie.

Dagboeknotities, logboek en zorgreflectiebesprekingen zijn allemaal middelen om te leren reflecteren.

In een dagboek kun je je persoonlijke ervaringen, gedachten en gevoelens kwijt. Mensen die regelmatig iets in hun dagboek schrijven, zijn meestal beter in staat tot reflecteren 😉

In een logboek beschrijf je je ervaringen met leren leren: het oefenen van vaardigheden, tijdens stages, twijfels, hoe je problemen oploste, maar ook fijne momenten en complimenten. Om door te groeien en je persoonlijk leiderschap te versterken is het nodig dat je regelmatig reflecteert op je ontwikkelingsproces.

Zorgreflectie vergroot kwaliteit van professioneel handelen.

Bijv. door meer stil te staan bij gemaakte fouten, situaties die bepaalde gevoelens oproepen en hoe het anders kan. Je leert meer hoe je als persoon in elkaar steekt en reageert in situaties. Een leidinggevende die zorgreflectiebesprekingen faciliteert, bevordert op deze manier de kwaliteit van zorg en persoonlijk leiderschap. Het team kan op eigen kracht aan de slag!

Een fragment uit een zorgreflectiebespreking op een afdeling, waar mensen met dementie verpleegd worden:

“Wat ik heel moeilijk vind, is dat zodra ik even wegloop, mevrouw De Wit begint te roepen. Tot voor kort zat ze heel tevreden in de huiskamer. Haar geroep geeft mij een rotgevoel, en de andere bewoners worden er onrustig van. Ik blijf zo lang mogelijk, maar ik moet toch ook andere cliënten helpen. Hoe kunnen wij met dit dilemma omgaan, hoe kunnen wij ervoor zorgen dat mevrouw De Wit zich weer prettig voelt?”

 

Willen jij en je collega’s werken aan het versterken van je persoonlijk leiderschap? Aan de slag met de Zorgreflectiemethodiek? Of het train-de-trainer traject?

Lees hier verder of neem contact op met Wies Vink: wvink@zin-in-zorg.nl of bel 06-51832505.

Vakantietijd even los van je werk

Het is weer vakantietijd. De zon schijnt volop, heerlijk. Veel mensen zijn vakantie aan het vieren, gaan komend weekend op pad of maken nog de laatste plannen.

Even geen afspraken, geen wekker hoeven zetten en geen files om op tijd op je werk te zijn.  Lekker op weg naar het zonnige zuiden, of een sportieve vakantie,  of  in en om het huis luieren en leuke dingen doen!

Vakantie geeft je de tijd om andere dingen te doen dan je normale werkweekroutine

Naast ontspanning kom je in de vakantie ook vaak toe aan reflectie, terugkijken op het afgelopen jaar.  Heb je zin in je vakantie of zie je er tegen op ? Ben je vooral opgelucht om even weg  te zijn van je werk? Of kijk je er naar uit om straks met nieuwe zin en energie bij jouw zorgorganisatie  aan de slag te gaan? Deze gedachten komen vaak vanzelf op, neem de tijd er eens voor om er echt bij stil te staan

Vakantie betekent aandacht voor Jezelf

Vakantieperiode is de perfecte aangelegenheid om tijd te besteden aan elkaar, partner, kinderen, vrienden. Toch is het minstens zo belangrijk tijd aan jezelf cadeau te geven!

En dan ontdek je weer wat jij wilt, waar je blij van wordt, en goed in bent! Wie weet kom je tot de ontdekking: ik ga een andere baan zoeken, opslag vragen, een andere functie bespreekbaar maken.

Aan de slag met goede voornemens lees dan ons blog: Net als na de jaarwisseling

Kortom, gebruik de vakantieperiode om te genieten, te ontspannen en de reflecteren. Hierdoor ben je straks in alle opzichten klaar voor een nieuwe werkperiode.

Reageren? Laat gerust je reactie hier achter!

Zelfcoaching bij een zorgdilemma

lach girl-204327__180De oplossingsgerichte aanpak van Zin-in-Zorg is heel geschikt voor zelfcoaching. Zoals deze zorgmedewerker bijvoorbeeld, die zichzelf oplossingsgericht coacht. Haar naam is Chantal.

Chantal vindt dat haar collega’s en de behandelaren te weinig gebruik maken van de kennis uit de intake en dat de zorg daardoor minder goed is als zou kunnen. Ze werkt sinds 2 jaar op een woongroep voor mensen met dementie. Ze heeft nu zestien collega’s met wie ze samen het rooster voor de 24-uurs bezetting op de woongroep realiseert. Chantal is bezig met de zorgleefplannen voor de bewoners en werkt actief met de belevingsgerichte intake.

Ze vindt  het werk erg zinvol, toch merkt ze dat er iets aan haar knaagt. Hoewel ze trots is op wat ze heeft opgebouwd en daar veel voldoening aan beleeft, vindt ze haar dagelijkse werk eigenlijk niet meer zo zinvol. Haar dilemma is dat ze de situatie rond het gebruik van de belevingsgerichte intake wil aanpakken, geen idee heeft hoe ze dat zou kunnen doen en dat ze geen ruzie in het team wil.

Zelfcoaching bij een zorgdilemma

Chantal kent de oplossingsgerichte aanpak en stelt zichzelf een processchaalvraag. Die gaat zo: Op een schaal van 0 tot 10, waarbij 10 staat voor “ik weet hoe ik met dit dilemma om moet gaan” en 0 staat voor “ik heb geen idee hoe ik met dit dilemma om moet gaan”, Waar sta ik nu? De eerste vraag bij zelfcoaching bij een dilemma.

Zelfcoaching bij een zorgdilemma

Chantal constateert dat ze nu op een 4 staat. Ze vraagt zichzelf af wat ze al bereikt heeft tussen 0 en 4. Ze bedenkt dat het feit dat er een belevingsgerichte intake wordt gedaan een goede stap is en dat deze in ieder zorgdossier is opgenomen ook al een verworvenheid is. Ze denkt door over wat haar nog meer al duidelijk is geworden tussen 0 en 4 en komt op meer en meer gedachten over wat er al helder voor haar is. Dat stemt haar optimistisch, want ze is eigenlijk al verder in haar gedachtenvorming dan ze vermoedde.

Dan stelt ze zichzelf de vraag: ”Wat is het hoogste waar ik al eens heb gestaan op deze schaal?” Ze moet hierover lang nadenken en gunt zichzelf de tijd. Dan schiet haar te binnen dat ze vorige maand tijdens een bespreking in het Sociaal Medisch Team de levensloop van een bewoner inbracht en haar collega’s daarop met een goede aanpak voor deze bewoner kwamen. Na de vergadering waren haar collega’s ook nog enthousiast over haar inbreng. Dat was even een 7 op de schaal, want ze merkte toen dat haar collega’s ook wat deden met de informatie, waar zij altijd zo hard aan  werkt.

Chantal vraagt zich af of er meer momenten zijn geweest de afgelopen periode dat ze hoger stond op de schaal. Er schieten haar nog drie voorbeelden te binnen. Ze zet op een rij wat haar duidelijk was op die momenten. Vervolgens vraagt ze z ich af of er iets van die voorbeelden bruikbaar voor haar is om een stapje hoger te komen op de schaal.

Ze selecteert 1 aspect uit de voorbeelden dat ze met name bruikbaar vindt. Dat is het aspect van de energie die ze kreeg toen ze merkte dat haar collega’s de informatie uit de belevingsgerichte intake gingen toepassen. Ze vraagt zichzelf af HOE dat aspect bruikbaar voor haar is en constateert dat ze er in het team over wil doorpraten.


pixa mens
Ze heeft al zin om het gesprek te gaan voeren over de rol van de belevingsgerichte intake en vaker informatie uit de intake gaat gebruiken. Ze voelt zich optimistisch dat ze op de goede weg is om haar dilemma op te gaan lossen en ziet niet langer op tegen een confrontatie met haar collega’s over dit onderwerp.
Gebaseerd op een artikel van Noam. Hierbij de link van het oorspronkelijke artikel: http://www.oplossingsgerichtwerken.blogspot.nl/2012/05/zelfcoaching-bij-een-dilemma.html

Meepraten over dit onderwerp? Je reactie is van harte welkom!

Ook meer leren over oplossingsgericht werken en denken?Volg een training bij Zin-in-Zorg! Neem contact op!