Compassie Anno nu

compassie

Onlangs een boeiend adviesgesprek gehad met een lid van een identiteitsraad.

Hierin hebben we onder andere stil gestaan bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan.

Over hoe medewerkers en bewoners samenwerken vanuit barmhartigheid en compassie. Een mooi onderwerp voor een nieuwe blog.

Mededogen en barmhartigheid

De afgelopen tijd kwamen termen als ‘compassie, mededogen en barmhartigheid‘ vaak voorbij. Denk aan het vluchtelingendebat, de schrijnende situaties door bezuinigingen in de WMO, maar ook in de wijkgerichte aanpak.

Compassie is een Kernwaarde

In Rotterdam ondertekende burgemeester Aboutaleb het Handvest voor Compassie. Daarmee werd compassie kernwaarde van het gemeentelijk handelen. De Compassieprijs 2016 werd uitgereikt aan het project ‘Heilige Rotterdamse Boontjes’. Een leerwerktraject voor kwetsbare jongeren die werkervaring opdoen in Ookami; een koffiehuis dat in 1 jaar tijd een belangrijke ontmoetingsplek in de wijk is geworden.

De jongeren die deelnemen aan het project worden niet alleen zelf met mededogen en respect benaderd, maar leren ook op die  manier met elkaar en hun klanten om te gaan. Een voorbeeld voor de hele stad, begin van een olievlek in Rotterdam.

Compassie moet je DOEN!

In de zorg is compassie een belangrijke waarde. Mededogen is voor zorgprofessionals meer dan een motivatie of drijfveer. Het is vooral iets wat je moet DOEN!

Mededogen werd in de praktijk vaak vertaald met dienstbaar zijn en zorgen voor. Bij compassie anno NU ligt de focus vooral op zorgen dat: Mensen helpen zichzelf te helpen. hen te stimuleren dat zij zelf de regie over hun leven houden, en daarbij zoveel mogelijk in te spelen op individuele behoeften en wensen.

Compassie anno NU doe je samen

http://zin-in-zorg.nl/2016/compassie-anno-nu/

Compassie anno NU doe je samen; als cliënt en zorgprofessional, maar ook als collega’s onderling. Dit betekent onder andere dat je:

  1. opmerkzaam bent en gericht aandacht geeft
  2. de ander wil begrijpen; open, nieuwsgierig en oordeelvrij
  3. de ondersteuning biedt die de ander nodig heeft
  4. voortbouwt op de kracht en vermogens die al aanwezig zijn bij de ander
  5. actief luistert en het stellen van vragen (welke dan ook) stimuleert

Wil jij of je team ook aan de slag met compassie anno NU? Wil je werken aan je communicatieve vaardigheden (onontbeerlijk voor werken met compassie)? Wil je sparren over het handen en voeten geven aan compassievol werken bij ondersteunend personeel?

Neem dan contact met ons op. We luisteren actief naar je vraag, onderzoeken je behoefte, gaan uit van wat er al is, en komen samen tot iets moois!

Bel met met Wies Vink: 06- 51832505, of mail naar: wvink@zin-in-zorg.nl.

Zes tips om grenzen te stellen

Grenzen stellen, daar zijn we niet goed in

zes-tips-om-grenzen-te-stellen/Grenzen stellen daar zijn wij in de zorg niet erg goed in. Tenslotte werk je in de zorg om er voor een ander te zijn. Een grens stellen past daar ogenschijnlijk niet goed in.

Daarnaast is ook een zorgprofessional niets menselijks vreemd en telt de wens om waardering voor het werk te krijgen en de wens aardig gevonden worden gewoon mee. Daar bovenop komt dan ook nog de huidige rol van de professional, waarin het accent van ‘zorgen voor’ naar voor ‘zorgen dat’ verschuift.

Empoweren en nee zeggen

Niet overnemen en activeren heeft vooral veel te maken met empowerment en het toerusten van cliënten en hun netwerk, maar vraagt tegelijkertijd ook om grenzen stellen en nee zeggen.

Met coaching en training kun je goed werken aan je kennis, vaardigheden en je zelfkennis vergroten die nodig zijn om dit goed te doen.

Wil je gelijk aan de slag? Hier alvast 6  tips om grenzen te stellen, beter worden in grenzen aangeven en nee zeggen.

Zes tips om grenzen te stellen

  1. Als iemand je iets vraagt: Geef niet gelijk antwoord op de vraag, maar neem even tijd om over je antwoord na te denken. Vertel dat je er over na wil denken en er op terugkomt.
  2. Als je boos of ongeduldig bent, maak een afspraak om een en ander op een ander moment te bespreken. Het is heel  gebruikelijk om te zeggen dat je ergens op terug komt. Afhankelijk van de situatie kan dat een half uur of zelfs een week zijn.
  3. Grenzen stellen en nee zeggen kun je oefenen en voorbereiden.
  4. Leef je in, in de ander. Waar komt zijn vraag vandaan en hoe kan je wel helpen? Zeg geen nee, maar herformuleer samen de vraag en verken de opties die wel mogelijk zijn.
  5. Denk er over na dat ook jouw tijd en energie waardevol zijn.
  6. Laat je niet om de tuin leiden door complimenten, die bedoeld zijn om jou over je grenzen heen te laten gaan. Bijvoorbeeld ‘Jij bent de enige die dat echt goed kan.’

Blijf een waardevol mens

zes-tips-om-grenzen-te-stellen/Ga de uitdaging aan, stel je grenzen op de juiste manier en zeg vaker nee! Zo behoud je meer je eigenwaarde en blijf je voor jezelf en anderen een waarde(n)vol mens (ook als zorgverlener :-).

Wil jij leren grenzen stellen en hier samen met het team aan de slag gaan?

Vraag dan informatie aan over onze training ‘Prettig assertief’: http://zin-in-zorg.nl/training-prettig-assertief/

Of neem contact op met Wies Vink, 06- 51832505, wvink@zin-in-zorg.nl voor coachingsvragen en training op maat.

Out of the box met je eigen waarden en normen

Waarom kiezen voor de zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Ik was laatst op een training voor verzorgenden, en vroeg  in de pauze waarom de deelnemers voor het werken in de zorg hadden gekozen.  “Nou”, zei de één, “omdat ik graag mensen wil helpen. Ik ben gewoon zorgzaam, het past bij mij”.

“Dat geldt voor mij ook, maar ik vind sommige verzorgenden wel erg zorgzaam en soms ook betuttelend”, reageerde gelijk een andere deelnemer. “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort.“

Dat is goede zorg!

Er begon een interessante discussie die uiteindelijk ging over wat nou ‘goede’ zorg was. Tuurlijk je hebt de  protocollen  en de organisatie heeft ook haar belang, maar hoe je je taken uiteindelijk uitvoert en wat je daarbij belangrijk vindt, daar bleken de deelnemers  verschillend over te denken.

De opmerking van de deelneemster over “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort“, bleef me bij. Een belangrijk onderdeel van het zorgvak is toch juist om je in te leven in wat belangrijk is voor de cliënten?  En toch…… in de beslommeringen van alle dag zijn we het zo weer kwijt.

Definities van normen en waarden:

Er zijn verschillende definities voor waarden en normen. Wij gebruiken:

Normen zijn gedragsregels; opvattingen over hoe jij vindt dat mensen zich in bepaalde   situaties wel of niet dienen te gedragen.

Waarden zijn dat wat je hebt meegekregen in je opvoeding en wat je in je leven belangrijk vindt. Een waarde maakt dat je als individu op een bepaalde manier handelt en reageert. Het zijn de fundamenten van waaruit je werkt en wilt leven.

Normen en waarden liggen dus heel dicht bij elkaar, en zijn voor iedereen verschillend.

Als je  in de zorg werkt, dan ben je niet alleen in contact met cliënten, maar ook met hun familie en vrienden. Ook zij brengen  ideeën  mee; hun eigen kijk op het leven en wat zij daarin belangrijk vinden. En inderdaad dat zijn weleens heel andere zaken dan die jij of ik voorop zouden stellen.

Waarden en normen zijn voor iedereen verschillend

Verschil in normen en waarden kunnen zich uiten in heel gewone zaken, zoals:

  • lekker ontbijten in je ochtendjas of juist keurig aangekleed aan tafel
  • een hoogbejaarde bewoner die bij zijn/haar  voornaam wil worden genoemd
  • ’s morgens om zes uur op staan
  • bij familie logeren, ook al woon je op de BOPZ afdeling
  • maar 1x in de week douchen.

Hier gaat het niet om wat jij er van denkt, maar om wat belangrijk is voor diegene die afhankelijk is geworden van onze zorg.

Wat is goede zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Als goed zorgprofessional is het de kunst om af te stemmen op de behoeften van de zorgvrager en diens familie. En je bewust te zijn van eigen waarden en normen en deze niet als standaard zien.

De familie kent de cliënt langer, beter en ook anders dan jij als zorgverlener. Zij hebben hun leven met elkaar opgebouwd en gaan op hun eigen manier met elkaar en de omgeving om. Volgens hun waarden en normen. Familie kan je helpen afstemmen, zij hebben soms jarenlang gezorgd voor vader, moeder of hun kind. Ook al verandert de situatie, de betrokkenheid van familie blijft en ook de waarden en normen veranderen niet.

Zo’n familiesysteem  komt onder druk als vader of moeder naar het verpleeghuis gaat, of wanneer hun kind in een gezinsvervangend tehuis gaat wonen.

Natuurlijk, als familie weet je dat het niet zo zal  blijven als thuis, maar denk je in, hoe fijn zou het zijn om te ervaren dat er ruimte is voor  wat cliënt en familie  belangrijk en plezierig vinden. Ruimte om jezelf te zijn en samen te kijken wat mogelijk is. Als zorgverlener, cliënt en familie hebben we hetzelfde belang: Een leven voor de  cliënt en hun dierbaren die zich goed en vertrouwd voelen.

‘Out of the bo’met eigen waarden en normen

Ik nodig jullie uit om de komende tijd eens te letten op het opzij zetten van je eigen waarden en normen, en echt oog te hebben voor de behoeften van de cliënt en zijn familie. Denk eens ‘out of the box’, als het gaat om je eigen waarden en normen ’

De cliënt en zijn familie blijven met elkaar verbonden, ook al woont moeder, vader of hun kind niet meer thuis. Lees verder hoe je met familie samen de zorg doet voor je cliënt. ‘Zorgen doe je samen’.

Nu heb ik een vraag aan jou. Hoe houd jij rekening met de waarden en normen van de cliënt? We horen graag je ervaringen. Schrijf hieronder je reactie.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Netwerk activering en persoonlijke verzorging geen logische combinatie

Eerder Geplaatst op 24 oktober 2013 door Astrid Buis

De juiste balans tussen formele en informele zorg. Eén van de bakens in ‘Welzijn Nieuwe Stijl’ die worden toegepast bij de uitvoering van de Wmo. Wat is dat precies?

http://zin-in-zorg.nl/2013/sociale-activering-persoonlijke-zorg-wmo/Het komt er op neer dat er samenwerking en balans is tussen de professionele zorgverlener en het onbetaalde netwerk van de cliënt.

Onbetaald netwerk? Dat zijn de mantelzorg, vrijwilligers, buurtgenoten en familie.  Het is dus de bedoeling dat de zorgverlener minder gaat doen en de cliënt en zijn/haar netwerk meer zelf gaan oplossen.

Netwerk activering en persoonlijke verzorging geen logische combinatie

Vaak doemen dan nu schrikbeelden op:

  • Moet ik de buren van mijn cliënt vragen om haar te wassen?
  • Mijn kinderen wonen aan de andere kant van het land, wie zorgt er straks voor mij?
  • Ik heb een full-time baan en een gezin. Het is voor mij onmogelijk om dagelijks bij mijn ouders langs te gaan.

Vanuit de politiek wordt steeds weer geroepen dat het niet de bedoeling is dat we onze oude buurman gaan douchen?

‘Pffffffff…gelukkig. Maar wat dan wel?’

De vraag van een burger zal steeds vaker integraal en in de breedte worden benaderd. Laten we een voorbeeld nemen: Op huisbezoek bij mevrouw De Vries die graag twee keer in de week gedoucht wil worden. Bij deze intake vallen je ook andere zaken op: De vuilniszak wordt niet buitengezet, de garderobe van mevrouw is kapot en vuil, zij komt niet meer buiten en de etenswaren in de koelkast zijn zwaar over de datum.

Het bespreekbaar maken van deze onderwerpen is onderdeel van het werk van de zorgprofessional. Waarbij het ook nog de kunst is van ons vak om oordeel en eigen waarden en normen niet te projecteren op je cliënt. Vroeger maakten we samen met de cliënt uit het voorbeeld en eventueel mantelzorg een zorgplan en werd er met hogere regelmaat vaker per week zorg ingezet.

Nu worden dit soort vraagstukken in relatie met de omgeving opgelost en aangepakt.

‘O.k. lekker beleidszinnetje, maar wat betekent dat?’

Het bespreekbaar maken, signaleren en het douchen van deze cliënt blijft het terrein van de professional. Samen met de cliënt, welzijn, een vrijwilliger, de familie en de buren werk je aan de zelfredzaamheid en ondersteuning die het mogelijk maken dat mevrouw De Vries thuis kan blijven wonen.

‘Hoe gaat het in 2016?’

In 2016 wordt er meer ingezet op zelfredzaamheid, eigen kracht, sociaal netwerk en welzijn.

  • De buren zetten de vuilnisbak buiten en wandelen 1x per week met mevrouw mee naar de filmavond op de ontmoetingsplek, een vrijwilliger loopt ’s avonds met haar terug.
  • De kinderen zijn betrokken bij het op orde houden van de kleding en hebben nu een digitale agenda, zodat de bezoeken beter worden afgestemd.
  • Er is een instructie met pictogrammen gemaakt voor mevrouw. Zij kan hierop kijken hoe ze zich ’s morgens en ’s avonds kan aan- en uitkleden.
  • In de keuken hangt een dergelijke instructie voor het koffiezetten.
  • Verder is er gekeken naar de huishoudelijke hulp. Mevrouw kan de hulp zelf betalen, maar heeft geen idee waar er één te vinden. Via een erkend bemiddelingsbureau voor huishoudelijke hulp komt er 2 uur in de week hulp. De bemiddeling is betaald door de gemeente, het loon door mevrouw zelf.
  • 5 x per week eet mevrouw tussen de middag in het buurtrestaurant. Zij wordt opgehaald door een buurtbewoner met een lichte verstandelijke beperking die het leer-werktraject niveau 1 volgt.

‘Ach… op papier klinkt het allemaal prachtig, maar wat kan ik als verzorgende hieraan bijdragen?’

In deze toekomst zal er een ander beroep worden gedaan op jouw competenties en vaardigheden. Het is goed om kritisch te blijven op de grenzen van de participatiesamenleving, maar nog belangrijker om er nu al mee aan de slag te gaan.

Wil jij en jouw team aan de slag met coaching, netwerkactivering en het organiseren van arrangementen in de wijk? Een bijdrage leveren aan de wijkgerichte aanpak!

Wil je weten hoe het staat met jouw competenties en de Wmo? Dat kan! Vraag dan informatie aan over onze competentiemetingen.

Neem vrijblijvend contact met mij op: Wies Vink,  wvink@zin-in-zorg.nl. 06-51832505

Lees ook deze blogs:

Hoe pak ik mijn werkstress aan?

Soms ben ik mijn eigen coach en pak ik mijn eigen werkstress aan.

pixa stress ache-19005__180
stress clerk-18915__180stress-391654__180Een paar keer per jaar is het zover: ik heb last van teveel stress op het werk. Soms komt het door samenwerking, maar vaak vooral omdat ik in mijn enthousiasme weer teveel werk heb aangenomen. Werk wat niet altijd zo vlot verloopt als ik bij het schrijven van de offerte had bedacht.

Maar ja… als je ergens aan begint dan moet je het ook afmaken. Vastbesloten zet ik door en dan komt de weerslag. En dan moet ik  toegeven dat ik te veel last heb van werkstress. En ondanks mijn gemopper over de vertragingen in het werk – natuurlijk veroorzaakt door anderen 😉 – , weet ik de uitweg al. Er is maar één iemand die de situatie kan veranderen. Dat ben ik zelf.

Deze week was het weer zover, teveel, te druk en een hoop ergernissen. Het toeval wil ook nog dat het mijn ‘beurt’ is om de E-zine-in-Zorg te schrijven.

Vandaar dat ik het onderwerp werkstress koos als onderwerp en de aanpak die mij daarbij het beste helpt.

Hoe pak ik mijn werkstress aan?

Wat zijn mijn uitgangspunten?

  • Ik ben zelf verantwoordelijk voor het verbeteren van mijn situatie.
  • Stress is geen excuus om mijn werk niet goed te doen.
  • Ik ga in gesprek met de mensen om me heen over het werk, wat er goed gaat en wat er beter kan.
  • Ik reorganiseer mijn werk en stel prioriteiten.
  • Ik oefen weer heel hard met NEE zeggen en breng het ook weer vaker in de praktijk.

Daarnaast, en dat is eigenlijk het allerbelangrijkste, weet ik dat ik door al die werkdruk en werkstress veel negatieve gedachten krijg en die vaak ook uitstraal naar anderen. De kwaliteit van mijn communicatie gaat achteruit, waardoor ik anderen ergernis geef, de stress toeneemt en mijn effectiviteit vermindert.

pixa brooms-57256__180
Dus … een paar keer per jaar de bezem door mijn eigen houding en werkdruk. Af en toe ben ik dus mijn eigen coach en pak ik mijn werkstress aan. Echt, het werkt prima.

Want nadat ik afgelopen maandag besloot om grote schoonmaak te houden:

  • Deelde ik mijn werk zo in, dat ik het komende weekeinde echt vrij ben.
  • Ben ik blij aan het einde van een drukke dag, dat ik mijn planning van die dag heb gehaald. En denk ik minder over het werk van morgen.
  • Heb ik een extra collega uit het netwerk gevraagd om mij te ondersteunen bij het werk.
  • Maakte ik een lijstje over moeizame zaken in mijn werk, wat het me kostte en wat het me bracht. Na aanvankelijke schrik over veel te veel ‘brengen’, kwam natuurlijk het besef dat ik dan ook zelf moet ‘halen’. Een idee wat mij nu al enorme ruimte geeft.
  • Mopperen en negativiteit is uit mijn woordenboek geschrapt, al beet ik af en toe het puntje van mijn tong af.
  • Af en toe ben ik dus mijn eigen coach en volgens mij met succes. Natuurlijk met dank aan de coaches uit het verleden die mij leerden dat ik zelf aan het roer sta, dat bij nee zeggen de wereld niet vergaat en dat afscheid nemen van gewoontes niet het einde van de wereld betekent.

Wil jij ook leren om zelf om te gaan met stress en negativiteit en jezelf met een positieve instelling en effectief gedrag herwinnen?
Denk dan eens aan: Een coach van Zin-in-Zorg –> meer informatie>

Ook het versterken van je eigen vaardigheden en die van je collega’s is een enorme steun in de rug om de werkstress weer beter aan te kunnen en vooral te verminderen.

Nog meer zin om je verder te ontwikkelen? Denk dan eens onze trainingen:

Meer informatie? Neem dan contact op met Wies Vink: wvink@zin-in-zorg.nl 06-51832505

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan>.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Als je goed luistert hoor je meer

Goed luisteren om elkaar te begrijpen

als-je-goed-luistert-hoor-je-meerLuisteren is altijd van belang, zeker ook bij overleg tussen cliënt en zorgprofessional en in een werkoverleg tussen zorgverleners van een team.

Overal waar verschillende belangen en gezichtspunten een rol spelen, is luisteren van grote waarde.

Verschillende belangen?

Een cliënt en een zorgprofessional delen toch hetzelfde belang? Collega’s van een team hebben toch een gezamenlijk doel?

De bedoeling van beiden is toch om de zorg goed te laten verlopen en dat in gezamenlijk overleg en goede samenwerking? Dat klopt, er is veel gemeenschappelijk belang, maar er zijn verschillende invalshoeken hoe men de oplossing ziet.

In overleggen waar een zorgverlener en een zorgvrager de aanpak bespreken, of collega’s met elkaar de taken evalueren is goed luisteren essentieel. De reden om goed te luisteren is heel eenvoudig: Iedereen heeft een eigen kijk op de werkelijkheid, iedereen legt een begrip uit op een andere manier. Als je goed luistert hoor je meer.

Zelden wordt dezelfde uitleg aan eenzelfde begrip gegeven

Probeer het maar eens uit met verschillende mensen in je omgeving en het liefst op verschillende niveaus.

Vraag maar eens wat iemand bedoelt met: Wat betekent voor u goede zorg? Wat betekent je flexibel opstellen over je contracturen? Wat houdt dat in? Wat verwacht men van mij?

Samenvatten in je eigen woorden

als-je-goed-luistert-hoor-je-meerWat kun je dan het beste doen om zeker te weten of je ‘gehoord‘ en ‘begrepen‘ hebt wat de ander bedoelt? Door in je eigen woorden samen te vatten wat de ander heeft gezegd.

Reageert de ander instemmend? Je gesprekspartner zal je zeker corrigeren als er een verschil in begrip is. Daarnaast is luisteren een vorm van aandacht geven, juist ook als er niet direct een oplossing voor handen is. Je gekend en gezien voelen is een niet te onderschatten resultaat voor de kwaliteit van zorg.

Als je goed luister hoor je meer…

Als je goed luistert, wordt een overleg constructief en zal  tot mooie resultaten leiden. Als je goed luistert, voel je de energie tintelen. Niet voor niets was laatst op het congres van de inspectie voor de gezondheidszorg te horen:

‘Een zorgverlener die luistert is effectiever en efficiënter.
Een patiënt waarnaar geluisterd wordt is gelukkiger en tevredener.’

Luisteren is onderdeel van je communicatie en van je professionaliteit. Willen jullie hier beter in worden of de vaardigheden eens opfrissen? Lees dan hier verder over Betere communicatie is betere zorg en/of neem contact op met Wies Vink wvink@zin-in-zorg.nl 06-51832505

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Evalueren in het team

evalueren-in-het-zorgteamEvalueren is onderdeel van het werken in de zorg. In het kwaliteitssysteem is de evaluatie en de vervolgacties standaard  ingebouwd. Zeker als het gaat om beleid, de zorgprocessen, de klant- en medewerkerstevredenheid.

Maar wat doe je als het niet lekker loopt in het team of er zijn regelmatig chaotische en stressvolle werkdagen op de locatie? Voor zowel de leidinggevende als de  andere teamleden een dilemma.

Gelukkig is daar dan de ouderwetse en degelijke evaluatie.

Hoe pak je het aan?

Neem het initiatief om de evaluatie voor te stellen. Bespreek je voornemen / wens om te evalueren met de teamcoach, je teamleider of manager. Bekijk samen Wat een goede aanpak is en Wie Welke taken het beste kan oppakken. Want het is echt waar: het resultaat  van een  evaluatie wordt bepaald door de voorbereiding.

Evalueren in het team

Bij het organiseren van een teamevaluatie zijn de volgende zaken cruciaal:

  • Wordt de aanleiding voor de evaluatie door het team gedeeld?
  • Waar gaat de evaluatie precies over?
  • Een klimaat scheppen, waarin iedereen zich vrij voelt om te spreken en zijn/haar mening te geven.
  • Wie zijn de betrokkenen? Soms is het goed om een teamevaluatie breder te trekken dan het eigen team of de samenstelling juist klein te houden.
  • Bepaal de doelen. Wat willen jullie met de evaluatie bereiken?
  • Afhankelijk van aanleiding, onderwerp en de beladenheid ervan: Wie voert de evaluatie uit, wie heeft de leiding?
  • Het kiezen van een werkvorm. Schriftelijk met open vragen, een  groepsgesprek, interviews of een enquête?
  • Zijn het maken en vastleggen van de afspraken over de verbeteracties vooraf onderdeel van het overleg?

Evalueren in het team samengevat:

evalueren-in-het-zorgteamBij een evaluatie sta je stil en kijk je terug. De gebeurtenissen worden geanalyseerd, er worden conclusies getrokken en aanbevelingen gedaan. Evalueren is meer dan het verzamelen van feiten  en het ordenen van de gebeurtenissen.

Als je echt wilt leren van  een evaluatie, bereid dan zowel de inhoud als het proces goed voor. De keuze en juiste afbakening van het doel zorgt ervoor dat er wordt geleerd voor een volgende keer.

De aanleiding en de doelstelling bepalen hoe je de evaluatie gaat aanpakken en organiseren. Het maakt een behoorlijk verschil of de evaluatie gaat over de sfeer op het werk of over het beter organiseren van de agenda.

Evalueren in het team samen met een coach

Bij een teamevaluatie kan de inzet van een (externe) coach of een workshop over de aanpak en communicatie bij een mondelinge teamevaluatie de juiste handvatten bieden, om ook daadwerkelijk  stappen in de juiste richting te zetten.

Evalueren samen met een coach van Zin-in-Zorg of leren evalueren in een afwisselende workshop? Neem contact op met Wies Vink wvink@zin-in-zorg.nl of 06-51832505.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan>.

Zin-in-Zorg – Contact – www.zin-in-zorg.nl 

Hoe ga je om met lastige mensen

http://zin-in-zorg.nl/2015/hoe-ga-je-om-met-lastige-mensenAls organisatie en als team zijn we afhankelijk van onszelf, andere mensen en elkaars vermogen om te communiceren en samen te werken. Toch is samenwerken niet altijd gemakkelijk.

Bestaan lastige mensen eigenlijk wel? Meestal noemen we mensen lastig als we hun gedrag lastig vinden. Ieder mens communiceert vanuit zijn eigen kijk op de wereld met de beste bedoelingen.

Wat maakt dat samenwerken dan niet altijd makkelijk is?

Bijvoorbeeld  wanneer:

  • De taken verschillend worden geïnterpreteerd;
  • Er niet dezelfde opvattingen over een plan, taak of probleem zijn;
  • Er eigen doelen zijn, waardoor deze kunnen botsen met team- en organisatiedoelen.

Meestal hebben we juist met bepaalde mensen een verschil van mening of conflict. In dit artikel delen we één van de methodes waarmee je inzicht in een moeilijke werkrelatie kunt krijgen.

Moeilijke relaties en hun gevolgen

In mijn werk ben ik mensen tegengekomen die problemen hadden in de omgang met lastige mensen. Cliënten, collega’s en/of een leidinggevende. In plaats van mensen het etiket lastig op te plakken, bleek het zinvoller me op lastige relaties te richten. Opgelet: Bij een relatie zijn vaak meer dan een persoon betrokken.

Moeilijkheden tussen mensen kunnen de kwaliteit van werken ernstig belemmeren. Waar denk ik dan aan?

  • Conflict of ruzie tussen collega’s, in een team, tussen leidinggevende en zorgprofessional.
  • Onproductieve relatie waarbij de ene persoon niet het gevoel heeft dat de ander hem begrijpt of hoort.
  • Patstelling waarbij geen besluiten worden genomen, of als ze wel zijn genomen dat ze niet in de praktijk worden gebracht.
  • Iemand altijd de schuld geven wanneer er dingen fout gaan of worden vergeten.

De gevolgen die voortvloeien uit problematische relaties hebben meestal op alle betrokkenen een negatieve invloed. Het gedrag kan onproductief worden zoals: passief, agressief, lastig, niet gemotiveerd, niet geïnteresseerd en  verzuim in het team.

Hoe ga je om met lastige mensen? Positief zijn en je best doen om mensen met wie je werkt gemotiveerd, enthousiast en betrokken te houden vooral wanneer ze negatieve etiketten opplakken, kan hopeloos lijken.

Hoe ga je om met lastige mensen

Hoe ga je om met mensen die je gewoonweg niet liggen? Om verandering aan te brengen in een werkrelatie die moeizaam verloopt, zul je iets anders moeten doen. Een van onze principes is: als iets niet werkt, doe dan iets anders.

Een manier die werkt is in de schoenen van je collega, teamlid, cliënt of leidinggevende te gaan staan. Je kunt waardering of begrip tonen voor het standpunt van de ander. Door te zeggen:

  • “Ik begrijp wat je bedoelt.”
  • “Ik hoor dat jij vindt dat…”
  • “Ik ben echt blij voor je dat je….”

Door de dingen vanuit een ander(mans) standpunt te bekijken, kan je subtiel verandering teweeg brengen in de lastige relatie. In onze training “Betere communicatie is betere zorg” zetten we ook andere methodes in. Klik hier

Lees ook deel 2 Omgaan met lastige mensen en de 3 waarnemingsposities.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Wat heeft een rolstoel-rollator-wasstraat met teambuilding te maken?

Zin-in-Zorg in actie voor NL DOET

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Een paar weken geleden kwam tijdens een Zin-in-Zorg-overleg aan de orde dat het weer eens tijd was voor wat teambuilding. Plezier te hebben met elkaar door een keer heel wat anders met elkaar te doen dan ons gewone werk. De onderlinge band weer eens verstevigen.

Wat heeft een rolstoel-rollator-wasstraat met teambuilding te maken?

Over één ding waren we het eens: we wilden ontspanning combineren met inspanning. Er kwamen verschillende ideeën op tafel variërend van een boksclinic, vrijwilligerswerk, wadlopen, tot een klimmuur bestijgen. Het werd meedoen aan NL-Doet,  waarin we deel uitmaakten van de rolstoel/rollator wasstraat bij het Woonzorgcentrum Borgsate van Laurens in Rotterdam.

Ik had veel zin om samen met Marjanne en Astrid eens letterlijk de handen uit de mouwen te steken. Dat bracht weer een hele nieuwe energie in ons team. Ook was het erg leuk om te zien hoe zij met bewoners omgingen en ik was aangenaam verrast door hun poetskwaliteiten 🙂 !

Tijdens onze aansluitende heerlijke Italiaanse lunch wisselden we verhalen en ervaringen uit. Een paar quotes:

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Astrid:
“Even heel anders bezig zijn op je werkterrein. Poetsen en gesprekken met bewoners en bezoekers.

En wat een leeftijden: 94 is nog jong! Helemaal leuk vond ik de mevrouw die lekker in haar rolstoel bleef zitten terwijl ik haar rolstoel schoonmaakte. Leverde ook nog een leuk gesprek op!”

Marjanne:
http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/“Je ziet weer even waar je het voor doet. In mijn werk train ik zorgprofessionals in: Betere communicatie is betere zorg.

Terwijl bewoners en omwonenden van Borgsate koffie dronken, genoten van een heerlijk stuk taart of naar de kerk gingen, vroeg ik of ik hun rollator mocht schoonmaken. Dat mocht, als ik hem maar weer terugbracht. Nu was ik weer eens zelf in de praktijk aan de slag met cliënten en communicatie.

Zo leuk zoals een bewoner me bedankte: “Mevrouw, ik brei nog dag en nacht voor mijn kinderen en kleinkinderen, ook al ben ik 92. Wat aardig dat u mijn rollator wast.””

Op de vraag “Wat heeft een rolstoel-rollator wasstraat met teambuilding te maken?” kwamen wij tot de conclusie dat samenwerken met collega’s gewoon echt leuk en inspirerend is! 

http://zin-in-zorg.nl/2015/wat-heeft-een-rolstoel-rollator-wasstraat-met-teambuilding-te-maken/Niet alleen met elkaar, maar ook met collega-vrijwilligers van andere organisaties en niet te vergeten de 20 leerlingen van het LIFE college uit Schiedam.

“Kan ik je meehelpen?“, werd ons regelmatig gevraagd. Ook als je elkaar niet eerder hebt ontmoet, schept samen een klus doen direct een band.

En wij van Zin-in-Zorg zijn niet de enigen die samen een klus hebben geklaard. In heel Nederland werden er 7579 klussen geklaard door meer dan 300.000 vrijwilligers. Wij zijn er van overtuigd dat al die vrijwilligers net zoveel plezier in het samen werken als team hebben gehad als wij!

We zijn erg benieuwd naar de ervaringen van jou of je collega’s die samen een klus hebben geklaard tijdens NL-Doet, of op een andere manier met collega’s aan teambuilding hebben gedaan. Laat het ons hieronder weten……..

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

De rol van Ergocoach verandert

de-rol-van-ergocoach-verandertDe rol van ergocoach verandert. Ergocoaches in de zorg bestaan al meer dan 20 jaar. In die tijd is niet alleen de naam veranderd van bijvoorbeeld ‘aandachtsfunctionaris fysieke belasting’, ’tilspecialist’ of ‘transferspecialist’ naar ‘Ergocoach’.

Waar er vroeger maar één enkele verpleegkundige per organisatie naar training ging, werken de meeste zorginstellingen nu met meerdere ergocoaches.

Vroeger werd met de hand getild. Nu is het al geruime tijd heel gewoon om met tilliften te werken en adviseren zorgmedewerkers cliënten over aanschaf van een doucheplank, douchestoel, handgrepen en andere relevante hulpmiddelen. De ergocoach heeft in de bewustwording en het omgaan met fysieke belasting een belangrijke rol gespeeld.

Ergocoaches werken mee in uitvoerende zorgteams. Het komt voor dat een cliënt of bewoner het transferadvies niet oppakt. De ergocoach kan in het eigen zorgteam makkelijker signaleren wanneer collega’s hiermee te maken krijgen en advies geven.

Nu er steeds meer in kleine teams wordt gewerkt, zijn de ergocoaches beschikbaar voor een aantal teams. De rol van ergocoach verandert dus. Want er draait niet meer in ieder team een ergocoach in de uitvoering mee.

De rol van ergocoach verandert

de-rol-van-ergocoach-verandert

Een groep ergocoaches van een zorginstelling stelde Zin-in-Zorg een aantal vragen:

Hoe kan ik als ergocoach voor meerdere teams bewerkstelligen dat zorgteams zelf positief en bewust blijven van de grenzen van de Praktijkrichtlijnen Fysieke Belasting, signaleren wanneer ze ergens tegen aan lopen, de ergocoach inschakelen voor advies, en hoe zorgen we ervoor dat we als ergocoaches zichtbaar zijn en blijven?

Een veranderende rol stelt ook andere eisen aan de ergocoach. Echte coachingsvaardigheden als vragen stellen, doorvragen en de discussie aangaan op basis van wat de ergocoach signaleert zijn belangrijker geworden. Niet meer alleen instrueren, oplossen en met veel enthousiasme collega’s overtuigen van je transferadvies.

Uitbreiden repertoire coachingsvaardigheden

de-rol-van-ergocoach-verandertDeze groep ergocoaches wilde hun repertoire aan gesprekstechnieken en coachvaardigheden uitbreiden. En zichzelf profileren als ergocoach, zodat mensen hen uit zichzelf weten te vinden. Kunnen jullie ons hierbij helpen?

Zin-in-Zorg ontwikkelde een praktische training, afgewisseld met coaching on the job: “Coachvaardigheden voor ergocoaches”. De reacties en resultaten zijn zeer positief.

Wil je meer weten over de training? Neem contact op met Wies Vink 06 5183 2505 of wvink@zin-in-zorg.nl

De rol van ergocoach verandert

Vier tips:

  1. Een echte coachende ergocoach geeft vaak en gericht feedback. Het is belangrijk om zo specifiek mogelijk te zijn. Dus laat het niet bij een opmerking als ‘Goed zo’, maar geef aan wat er precies goed gaat of wat beter zou kunnen. Vraag ook wat de collega’s er zelf van vinden.
  2. Vergeet vooral niet de Positieve feedback. Positieve Feedback is een hele krachtige manier om gewenst gedrag aan te moedigen of te versterken.
  3. Als ergocoach zie je regelmatig dingen die beter zouden kunnen. Die je in eenvoudige stappen bespreekbaar maakt. Als je niet over fysieke belasting praat, laat je dus mogelijkheden voor verbetering liggen.
  4. Laat regelmatig iets van jouw expertise horen. Vertel nieuwe dingen, of positieve ervaringen.

Wat zijn jouw ervaringen als ergocoach en als teamlid? Heb jij andere tips? We vullen het rijtje graag aan. Laat je reactie achter onderaan dit blog!

Mail als je vragen hebt over de training naar:
wvink@zin-in-zorg.nl of bel Wies Vink op 06 5183 2505.

Zin-in-Zorg – Contact – www.zin-in-zorg.nl