Out of the box met je eigen waarden en normen

Waarom kiezen voor de zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Ik was laatst op een training voor verzorgenden, en vroeg  in de pauze waarom de deelnemers voor het werken in de zorg hadden gekozen.  “Nou”, zei de één, “omdat ik graag mensen wil helpen. Ik ben gewoon zorgzaam, het past bij mij”.

“Dat geldt voor mij ook, maar ik vind sommige verzorgenden wel erg zorgzaam en soms ook betuttelend”, reageerde gelijk een andere deelnemer. “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort.“

Dat is goede zorg!

Er begon een interessante discussie die uiteindelijk ging over wat nou ‘goede’ zorg was. Tuurlijk je hebt de  protocollen  en de organisatie heeft ook haar belang, maar hoe je je taken uiteindelijk uitvoert en wat je daarbij belangrijk vindt, daar bleken de deelnemers  verschillend over te denken.

De opmerking van de deelneemster over “Het moet allemaal op hun manier en zoals zij denken dat het hoort“, bleef me bij. Een belangrijk onderdeel van het zorgvak is toch juist om je in te leven in wat belangrijk is voor de cliënten?  En toch…… in de beslommeringen van alle dag zijn we het zo weer kwijt.

Definities van normen en waarden:

Er zijn verschillende definities voor waarden en normen. Wij gebruiken:

Normen zijn gedragsregels; opvattingen over hoe jij vindt dat mensen zich in bepaalde   situaties wel of niet dienen te gedragen.

Waarden zijn dat wat je hebt meegekregen in je opvoeding en wat je in je leven belangrijk vindt. Een waarde maakt dat je als individu op een bepaalde manier handelt en reageert. Het zijn de fundamenten van waaruit je werkt en wilt leven.

Normen en waarden liggen dus heel dicht bij elkaar, en zijn voor iedereen verschillend.

Als je  in de zorg werkt, dan ben je niet alleen in contact met cliënten, maar ook met hun familie en vrienden. Ook zij brengen  ideeën  mee; hun eigen kijk op het leven en wat zij daarin belangrijk vinden. En inderdaad dat zijn weleens heel andere zaken dan die jij of ik voorop zouden stellen.

Waarden en normen zijn voor iedereen verschillend

Verschil in normen en waarden kunnen zich uiten in heel gewone zaken, zoals:

  • lekker ontbijten in je ochtendjas of juist keurig aangekleed aan tafel
  • een hoogbejaarde bewoner die bij zijn/haar  voornaam wil worden genoemd
  • ’s morgens om zes uur op staan
  • bij familie logeren, ook al woon je op de BOPZ afdeling
  • maar 1x in de week douchen.

Hier gaat het niet om wat jij er van denkt, maar om wat belangrijk is voor diegene die afhankelijk is geworden van onze zorg.

Wat is goede zorg?

http://zin-in-zorg.nl/2014/out-of-the-box-met-je-eigen-waarden-en-normen/Als goed zorgprofessional is het de kunst om af te stemmen op de behoeften van de zorgvrager en diens familie. En je bewust te zijn van eigen waarden en normen en deze niet als standaard zien.

De familie kent de cliënt langer, beter en ook anders dan jij als zorgverlener. Zij hebben hun leven met elkaar opgebouwd en gaan op hun eigen manier met elkaar en de omgeving om. Volgens hun waarden en normen. Familie kan je helpen afstemmen, zij hebben soms jarenlang gezorgd voor vader, moeder of hun kind. Ook al verandert de situatie, de betrokkenheid van familie blijft en ook de waarden en normen veranderen niet.

Zo’n familiesysteem  komt onder druk als vader of moeder naar het verpleeghuis gaat, of wanneer hun kind in een gezinsvervangend tehuis gaat wonen.

Natuurlijk, als familie weet je dat het niet zo zal  blijven als thuis, maar denk je in, hoe fijn zou het zijn om te ervaren dat er ruimte is voor  wat cliënt en familie  belangrijk en plezierig vinden. Ruimte om jezelf te zijn en samen te kijken wat mogelijk is. Als zorgverlener, cliënt en familie hebben we hetzelfde belang: Een leven voor de  cliënt en hun dierbaren die zich goed en vertrouwd voelen.

‘Out of the bo’met eigen waarden en normen

Ik nodig jullie uit om de komende tijd eens te letten op het opzij zetten van je eigen waarden en normen, en echt oog te hebben voor de behoeften van de cliënt en zijn familie. Denk eens ‘out of the box’, als het gaat om je eigen waarden en normen ’

De cliënt en zijn familie blijven met elkaar verbonden, ook al woont moeder, vader of hun kind niet meer thuis. Lees verder hoe je met familie samen de zorg doet voor je cliënt. ‘Zorgen doe je samen’.

Nu heb ik een vraag aan jou. Hoe houd jij rekening met de waarden en normen van de cliënt? We horen graag je ervaringen. Schrijf hieronder je reactie.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Zorgen doen we samen!

‘Inspraak’ voor clienten en naast betrokkenen? Zorgen doen we toch samen!

http://zin-in-zorg.nl/2014/training-zorgen-doen-we-samen/Samen werken met familie, cliënten en professionals: dat willen we allemaal en toch laat de praktijk weleens wat anders zien.

Neem nu bijvoorbeeld de woordkeus die wij in de zorg gebruiken:

  • De cliënt mag meepraten over eigen zorg-/leefplan.
  • Inspraak voor de familie in het woon-/leefklimaat.
  • De zorg droomt in brainstormsessies over het ideale verpleeghuis en gaat in de ontwerpfase de familie en cliënten interviewen.
  • Overplaatsen wanneer een cliënt van een verzorgingshuis naar een verpleegsetting verhuist.

Hieruit blijkt al dat de zorg de verantwoordelijkheid overneemt en als het ’schikt’ of verplicht is mag de doelgroep inspraak hebben.

Inspraak en overnemen van verantwoordelijkheid is een door de zorg bedachte werkelijkheid. De realiteit is dat de mantelzorg en cliënten zelf  verantwoordelijk zijn voor hun leven en wij als zorg een belangrijke bijdrage geven aan de kwaliteit van hun bestaan.

Achter deze woordkeus en zienswijze zit een wereld van overbelasting en werkdruk zowel voor de zorg als de mantelzorgers. Met de toe-eigening van de verantwoordelijkheid voor de bewoners door de zorg, wordt de dynamiek van afhankelijkheid en afhaken van actieve mantelzorg georganiseerd en staat de afdeling er aan het einde van de dag alleen voor.

Omdenken

http://zin-in-zorg.nl/2014/training-zorgen-doen-we-samen/Natuurlijk is het zo dat de zorgprofessional vanuit kennis en ervaring veel kijk heeft op de cliëntsituatie en op hele andere zaken let dan de familie van de cliënt en de cliënt zelf. De zorg verdient dus ook inspraak in het woon-/leefklimaat en autoriteit als het gaat om risico en veiligheid.

De cliënt kiest zelf

De cliënt zelf en/of de naast betrokkenen kiezen vanuit hun eigen verantwoordelijkheid om hun leven in een beschermde omgeving voor te zetten. De zorg draagt zorg voor bescherming en ondersteuning waar dat nodig is om dat leven in de nieuwe setting voort te zetten.

Zorgen doen we samen

Nu zou het passen in het oude zorgdenken om je geheel en al verantwoordelijk te voelen voor het paternalisme in de zorg.

Toch zijn het juist ook de cliënten en hun naast betrokkenen die de ommekeer teweeg kunnen brengen.

Het is belangrijk dat cliënten en mantelzorgers en professionals elkaar hier in gaan steunen en helpen. Immers als assertieve  cliënt/mantelzorger kom je snel alleen te staan, terwijl de opmerkingen en waarnemingen juist zo belangrijk zijn voor iedereen.

Mantelzorger en manager tegelijk

Omdat  ik mij de afgelopen jaren  in beide werelden begaf, zie ik de eenzaamheid van de cliënt en naast betrokkenen scherper. Deelname aan een multidisciplinair overleg kan heel intimiderend zijn.

Tegen het  incontinentiebeleid  ingaan vraagt moed en er achter komen hoe het met jouw dierbare gaat is op een gemiddelde verpleegafdeling niet makkelijk. Zeker als de werkdruk, in plaats van de cliënt, het centrale thema is. Terwijl niemand dat eigenlijk echt zo bedoelt.

Nieuwe training: Zorgen doen we samen!

Als Zin-in-Zorg gaan wij samen met Cora Postema aan de slag en starten wij met de training Zorgen doen we samen. Cora Postema is zelf mantelzorger.

Meer informatie over  de training: ‘Zorgen doen we samen’ >>>

Dit artikel  is een bewerking van een eerder artikel. Beiden zijn geschreven door Astrid Buis. Klik hier om het oorspronkelijke artikel te lezen

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan