Netwerk activering en persoonlijke verzorging geen logische combinatie

Eerder Geplaatst op 24 oktober 2013 door Astrid Buis

De juiste balans tussen formele en informele zorg. Eén van de bakens in ‘Welzijn Nieuwe Stijl’ die worden toegepast bij de uitvoering van de Wmo. Wat is dat precies?

http://zin-in-zorg.nl/2013/sociale-activering-persoonlijke-zorg-wmo/Het komt er op neer dat er samenwerking en balans is tussen de professionele zorgverlener en het onbetaalde netwerk van de cliënt.

Onbetaald netwerk? Dat zijn de mantelzorg, vrijwilligers, buurtgenoten en familie.  Het is dus de bedoeling dat de zorgverlener minder gaat doen en de cliënt en zijn/haar netwerk meer zelf gaan oplossen.

Netwerk activering en persoonlijke verzorging geen logische combinatie

Vaak doemen dan nu schrikbeelden op:

  • Moet ik de buren van mijn cliënt vragen om haar te wassen?
  • Mijn kinderen wonen aan de andere kant van het land, wie zorgt er straks voor mij?
  • Ik heb een full-time baan en een gezin. Het is voor mij onmogelijk om dagelijks bij mijn ouders langs te gaan.

Vanuit de politiek wordt steeds weer geroepen dat het niet de bedoeling is dat we onze oude buurman gaan douchen?

‘Pffffffff…gelukkig. Maar wat dan wel?’

De vraag van een burger zal steeds vaker integraal en in de breedte worden benaderd. Laten we een voorbeeld nemen: Op huisbezoek bij mevrouw De Vries die graag twee keer in de week gedoucht wil worden. Bij deze intake vallen je ook andere zaken op: De vuilniszak wordt niet buitengezet, de garderobe van mevrouw is kapot en vuil, zij komt niet meer buiten en de etenswaren in de koelkast zijn zwaar over de datum.

Het bespreekbaar maken van deze onderwerpen is onderdeel van het werk van de zorgprofessional. Waarbij het ook nog de kunst is van ons vak om oordeel en eigen waarden en normen niet te projecteren op je cliënt. Vroeger maakten we samen met de cliënt uit het voorbeeld en eventueel mantelzorg een zorgplan en werd er met hogere regelmaat vaker per week zorg ingezet.

Nu worden dit soort vraagstukken in relatie met de omgeving opgelost en aangepakt.

‘O.k. lekker beleidszinnetje, maar wat betekent dat?’

Het bespreekbaar maken, signaleren en het douchen van deze cliënt blijft het terrein van de professional. Samen met de cliënt, welzijn, een vrijwilliger, de familie en de buren werk je aan de zelfredzaamheid en ondersteuning die het mogelijk maken dat mevrouw De Vries thuis kan blijven wonen.

‘Hoe gaat het in 2016?’

In 2016 wordt er meer ingezet op zelfredzaamheid, eigen kracht, sociaal netwerk en welzijn.

  • De buren zetten de vuilnisbak buiten en wandelen 1x per week met mevrouw mee naar de filmavond op de ontmoetingsplek, een vrijwilliger loopt ’s avonds met haar terug.
  • De kinderen zijn betrokken bij het op orde houden van de kleding en hebben nu een digitale agenda, zodat de bezoeken beter worden afgestemd.
  • Er is een instructie met pictogrammen gemaakt voor mevrouw. Zij kan hierop kijken hoe ze zich ’s morgens en ’s avonds kan aan- en uitkleden.
  • In de keuken hangt een dergelijke instructie voor het koffiezetten.
  • Verder is er gekeken naar de huishoudelijke hulp. Mevrouw kan de hulp zelf betalen, maar heeft geen idee waar er één te vinden. Via een erkend bemiddelingsbureau voor huishoudelijke hulp komt er 2 uur in de week hulp. De bemiddeling is betaald door de gemeente, het loon door mevrouw zelf.
  • 5 x per week eet mevrouw tussen de middag in het buurtrestaurant. Zij wordt opgehaald door een buurtbewoner met een lichte verstandelijke beperking die het leer-werktraject niveau 1 volgt.

‘Ach… op papier klinkt het allemaal prachtig, maar wat kan ik als verzorgende hieraan bijdragen?’

In deze toekomst zal er een ander beroep worden gedaan op jouw competenties en vaardigheden. Het is goed om kritisch te blijven op de grenzen van de participatiesamenleving, maar nog belangrijker om er nu al mee aan de slag te gaan.

Wil jij en jouw team aan de slag met coaching, netwerkactivering en het organiseren van arrangementen in de wijk? Een bijdrage leveren aan de wijkgerichte aanpak!

Wil je weten hoe het staat met jouw competenties en de Wmo? Dat kan! Vraag dan informatie aan over onze competentiemetingen.

Neem vrijblijvend contact met mij op: Wies Vink,  wvink@zin-in-zorg.nl. 06-51832505

Lees ook deze blogs:

Eigen kracht voor het team

eigen-kracht-voor-het-teamVersterken van ‘eigen kracht’, ‘zelfredzaamheid’ en ‘eigen verantwoordelijkheid’ zijn inmiddels welbekende begrippen als we het hebben over de cliënt, mantelzorg en zijn/haar netwerk.

Je hoort deze begrippen echter ook steeds vaker als het gaat over de organisatie zelf.  Hoe teamleden en zorgprofessionals onderling met elkaar werken. Bijvoorbeeld als men het heeft over integraal werken’ en ‘zelfsturing’. Het gaat dan vooral over cultuur en de werkhouding van de professional en het team zelf.

Hoe ontwikkel je jezelf als generalist?

In sociale wijkteams ligt de nadruk op generalistisch werken: in teamverband benaderen ze de problemen op een integrale manier. Samen werken ze aan de vragen en problemen die spelen in de wijk. Hoe ontwikkel je jezelf als generalist? Door intensief samen te werken, informatie uit te wisselen en je op meerder terreinen te scholen. Zo wordt elk teamlid steeds meer van alle markten thuis. Met brede kennis weet je wat je zelf kan oplossen en wanneer je de expertise van een ander nodig hebt

En kijk naar de zorgprofessionals die werken in kleine of zelfsturende teams: samen zijn zij ervoor verantwoordelijk dat de vooraf vastgestelde doelen worden behaald. Doordat er geen teamleider meer is en zorgcoaches meer op afstand werken richt de organisatie als geheel zich vooral op het WAT. Met andere woorden vooral op welke resultaten er moeten worden bereikt. De HOE– vraag wordt aan het team gelaten.

Eigen kracht voor het team

In een dergelijke werkomgeving zie je dat er voor  professionals veel ruimte is voor ‘eigen kracht’, ‘zelfredzaamheid’ en ‘eigen verantwoordelijkheid’. Een organisatiecultuur waarin vertrouwen, oplossingsgerichtheid en gezamenlijke ambitie belangrijk zijn. Waarin professionals een werkhouding hebben gericht op samenwerken, pro-activiteit en duidelijk en resultaatgericht communiceren.

In de speeltuin bij mij in het dorp raakte ik onlangs aan de praat met een moeder die in de gehandicaptenzorg werkt. We spraken over wat voor werk we beiden deden. Al gauw kwamen allerlei veranderingen in de zorg en in haar werk op tafel. Zij vertelde dat bij haar op het werk in zelfsturende teams gewerkt ‘moest’ gaan worden. De nadruk op ‘moest’, sprak voor mij al boekdelen.

“Goed dat ze vertrouwen in ons hebben dat we het zelf kunnen, maar ik zie mijzelf niet tegen een ander zeggen wat hij fout doet of wat volgens mij anders moet. Ik ben geen leidinggevende. Ik ben eigenlijk blij dat ik veel nachtdiensten werk, dan heb ik er gelukkig minder mee te maken”.

Waarom is weerstand normaal?

eigen-kracht-voor-het-team

Weerstand tegen veranderingen is ons mensen eigen. Zeker als het om cultuur en werkhouding gaat. En een ieder weet dat het doorvoeren van veranderingen tijd en begeleiding vergt.

Het begint met het duidelijk voor het voetlicht brengen WAAROM er veranderingen gaan plaats vinden en WAT deze precies inhouden. Ruimte voor het uiten van weerstand, teleurstelling en boosheid is van belang, zonder hierin lang te blijven hangen.

Als medewerker heb je vaak weinig invloed op de koers van de organisatie of nieuwe regelgeving, maar des te meer invloed op HOE je met de veranderingen omgaat en HOE je je opstelt in het proces.

Minstens zo belangrijk is het dat organisatie en leidinggevenden zorgen dat medewerkers ruimte en mogelijkheden krijgen om de benodigde kennis en ervaring te verwerven om op een andere manier te gaan werken. Hiermee kunnen ze succeservaringen opbouwen. Het team kan dan samen aan de slag en de energie benutten voor de opbouw van de zorg, begeleiding en activering.

Feedback werkt niet als niet iedereen het doet

Om bij het voorbeeld van de moeder in de speeltuin te blijven: Zij zag zichzelf best meer bepalen in het werken en vertrouwen op de eigen kracht voor het team. Ook begreep zij dat het team scherp moesten blijven op doel en resultaat. Maar zelf feedback geven aan een collega, dat zou ze pas aandurven nadat zij en haar collega’s hadden geleerd hoe je feedback geeft en ontvangt. Alleen als het hele team dan ook meedeed aan een training en meewerkte aan de nieuwe manier van samenwerken en zelfsturing.

“Want het werkt niet als er maar eentje of een paar feedback geven. Iedereen moet het doen en vooral ook belangrijk vinden. Dan pas wordt het gewoner en werkt het.”

We zouden graag jouw eigen ervaringen met veranderingen in cultuur en werkhouding horen en ervaringen met elkaar delen… En wil je met ons sparren over cultuurverandering, werkhouding en welke kennis of vaardigheden je daar zelf, de organisatie of de team voor nodig hebben? Neem eens contact met ons op. We denken graag mee. Mail wvink@zin-in-zorg.nl. Telefoon 06-51832505.

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

bruggenbouwers-in-de-wijk-die-hebben-we-nodigDe afgelopen weken ben ik op verschillende momenten bezig geweest met bruggenbouwers in de wijk. Of te wel, mensen die verbinden: partijen bij elkaar brengen.

Mensen activeren en stimuleren om eigen verantwoordelijkheid te nemen en samen iets voor elkaar te krijgen.

Twee van deze momenten wil ik met jullie delen. Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

De Sociaal werker als bruggenbouwer

Allereerst zijn we binnen Zin-in-Zorg bezig geweest met de rol van de sociaal werker in de wijk. En dan met name hoe je sociaal werkers kan versterken in hun vaardigheden om hun rol als bruggenbouwer in de wijkgerichte aanpak te verstevigen. Hierbij richten we ons op het HOE.

  • HOE kan je expertise en toegevoegde waarde van het sociaal werk beter voor het voetlicht brengen.
  • HOE kan je in een duidelijk verhaal vertellen dat jij als sociaal werker de zelfredzaamheid van de buurt vergroot door stimuleren, activeren en ondersteunen. Kortom:
  • HOE zet  je je als bruggenbouwer op de kaart en kan je dus daadwerkelijk meer voor de wijk betekenen als sociaal werker.

Tip: Wil je meer weten over de rol van het sociaal werk in de wijk? Lees dan ook eens de `10 redenen om voor sociaal werk te kiezen van de campagne ‘Sociaal werk doe je met Sociaal werkers!

Bruggenbouwers in Finsterwolde

Een tweede moment dat er bruggenbouwers op mijn pad kwamen was afgelopen week. Ik heb toen de NCRV documentaire ‘De brief van de burgemeester’ gezien, met in de hoofdrol de bewoners van de Middenweg in Finsterwolde, gemeente Oldambt. Daar zag ik de volgende bruggenbouwers aan het werk:

De burgemeester van Oldambt komt als eerste bruggenbouwer in beeld. De burgemeester heeft signalen gekregen dat er op de Middenweg sprake is van burenruzies, vervuiling en vereenzaming. Daarom  schrijft hij alle bewoners een brief waarin hij hen een Eigen Kracht conferentie aanbiedt om de problemen met elkaar op te lossen.

Binnen enkele weken verschijnt daardoor de volgende bruggenbouwer in beeld: de Eigen Kracht coördinator. Deze gaat bij alle bewoners langs om de problemen in de straat te inventariseren en vraagt twee buurvrouwen om nog eens verder te praten met hun buren over wat zij anders zouden willen zien in hun straat. Door deze vraag zijn er twee nieuwe bruggenbouwers geboren..

http://zin-in-zorg.nl/2014/bruggenbouwers-in-de-wijk-die-hebben-we-nodig/De coördinator organiseert vervolgens een bijeenkomst – een eigen kracht conferentie – zodat de bewoners een plan kunnen maken om de problemen op te lossen. Niet alleen de bewoners blijken onderdeel van het probleem en de oplossing te zijn, maar ook de woningbouwvereniging en de gemeente zijn nodig. Gezamenlijke actie is dus gewenst.

Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

Na de ‘Eigen Kracht’ conferentie zit het werk van de eigen kracht coördinator erop. Twee buurvrouwen zetten hun rol als bruggenbouwer voort. Zij slaan niet alleen bruggen met en tussen de bewoners, maar houden de straat ook in verbinding met de woningbouwvereniging en de gemeente. Aan het einde zie je de twee bruggenbouwsters met een paar andere buren aan tafel zitten in het stadhuis met bruggenbouwer nr 1: de burgemeester. De cirkel is rond.

Of de problemen op de Middenweg allemaal worden opgelost is aan het einde van de documentaire niet duidelijk. Maar zoals één van de buren na het gesprek met de burgemeester opmerkte: ‘Ze merken steeds meer dat het ons ernst is’. Ze zijn in gesprek en kunnen stappen maken richting de oplossing.

In deze E-zine twee verschillende verhalen over bruggenbouwers: de sociaal werkers en de bruggenbouwers van Finsterwolde. Kom jij ook bruggenbouwers tegen in de wijk, heb je zelf een verbindende rol in de wijk, of heb je ideeën over wijkgerichte aanpak, deel ze met ons! Want: Bruggenbouwers in de wijk, die hebben we nodig!

Wil je meer weten op welke manier Zin-in-Zorg sociaal werkers in hun rol van bruggenbouwer versterkt, neem dan contact met ons op!

Ook het nieuwste artikel ontvangen? Meld je hier aan.

Zin-in-Zorg – Contact  www.zin-in-zorg.nl 

Eigen Kracht, de gemeente en de professional

  Eigen Kracht: positief of negatief?

Wij schreven al eerder over de kanteling, de gemeente en de rol van de professional.

In dit hele verband is ook de term ‘Eigen Kracht’ veel gehoord. Bij veel chronisch zieken, ouderen en gehandicapten roept deze term veel negatieve associaties op. Associaties als ‘Eigen schuld, dikke bult!’ en ‘Jammer voor je en zoek het nu ook verder zelf maar uit’.

Natuurlijk hebben beleidsmakers dit niet zo bedoeld. Ook zij leren hier de les, wanneer je het goed bedoelt, wil dat nog niet zeggen dat het ook goed overkomt.

Hoe zou Eigen Kracht voor alle partijen een positief begrip kunnen worden?

Afhankelijk zijn is moeilijk. De ervaring leert dat mensen eerder te laat dan te vroeg aankloppen bij een zorgorganisatie voor hulp. Vervolgens is het indicatiegesprek dan vooral toegespitst op de vraag: Wat kunt u samen met uw eigen netwerk oplossen en als het echt niet anders kan met professionele zorg?

Wat kost het als er geen ruimte is voor de echte vraag en/of kwetsbaarheid?

Helaas wordt door de gevoerde gesprekstechniek vaak niet écht contact gemaakt met de hulpvrager en zijn naasten. Oprechte interesse wat nu echt belangrijk is voor hen, hoe zij het op dit moment redden, hoe het met hen gaat, wat goed gaat ontbreekt er snel aan.

Waardoor het eerste doel van Eigen Kracht, de gemeente en de professional: ‘Het zelf formuleren van je ondersteuningsbehoefte’ gemist wordt. Daardoor kan het zomaar gebeuren dat het hulpaanbod zijn doel mist. Resultaat: Ontevredenheid bij de burgers en onnodige kosten voor de gemeente.

Betaalbare en goede zorg en ondersteuning begint met échte Aandacht

Wat zou er kunnen gebeuren als het zogenaamde keukentafelgesprek in een bredere context kan plaatsvinden, breder dan alleen de opdracht om met zo min mogelijke professionele zorginzet naar buiten te komen? Een gesprek waar juist ook oog is voor de kwetsbaarheid.

Bijvoorbeeld: Waar ouders de opvoeding niet aankunnen wordt in de Eigen Kracht conferentie afgesproken dat tante en oom de rol van het logeerhuis gaan overnemen. Een mooie besparing: een positieve score op het gemeentehuis.

Maar wat is er gebeurd met het versterken van de eigen kracht van ouders als opvoeders? Bij dreigende uithuisplaatsing is de macht van de hulpverlener en daardoor de sturende rol veel groter dan zij zelf soms door hebben. Hebben zij de ruimte gevoeld om echt te vertellen wat er nodig is of wat er fout gaat? Een uithuisplaatsing berokkent veel leed en zorgt voor hoge kosten.

Een ander schrijnend voorbeeld:

Bij de oudere mevrouw Singh die de deur niet meer uitkomt, worden de boodschappen door de buren gedaan en komt de zoon iedere week stofzuigen. Een prima besparing?! Totdat mevrouw drie maanden later niet meer zelfstandig naar het toilet kan en opgenomen wordt in het verpleeghuis. Zij was en werd  al twee jaar lang niet gemotiveerd om te bewegen.

Mevrouw Singh is verdrietig, zij wilde zo graag in haar eigen huis blijven wonen. Helaas heeft er niemand geluisterd en alleen gekeken naar de ‘goedkope’ oplossingen voor haar praktische problemen. Ook de maatschappij als financier is niet blij, van € 500,- kosten in de maand naar € 5.000,- en minder kwaliteit voor de burger zelf.

Eigen kracht, de gemeente en de professional

  • Willen jij en je collega’s echt leren kijken naar de mensen en hun doelen?
  • Willen jullie in de gemeente een echte intake  met kwaliteit voor burgers en de juiste inzet van zorg en ondersteuning?
  • Door goede zorg en ondersteuning besparen?

Zet dan de eerste stap en plan een gesprek over de training: Zelfredzaamheid, jouw zorg’!

Nog geen abonnee? Ontvang direct het nieuwste artikel in je mailbox. Meld je hier aan

Wmo, Jeugdwet, Zorgverzekeringswet, Participatiewet, vraag jij je ook af

Zin-in-Zorg en de gemeente

Zin in maatschappelijke ondersteuning: ‘Van zorgen voor naar zorgen dat….’,  participatiesamenleving en Leren werken..

Wmo, Jeugdwet, Zorgverzekeringswet, Participatiewet, vraag jij je ook af

Wat een prachtige woorden, maar:

  • Welke stappen kunnen we nu zetten om daar naar toe te werken?
  • Hou bouw je een relatie op met de gemeente?
  • Wat kunnen wij in ons team doen, om de omslag te maken?
  • Buren, familie en vrienden betrekken bij de zorg? Hoe doe je dat?

Waar te beginnen?

Zin-in-Zorg denkt en doet met je mee over het werken met de gemeente en haar burgers.

Samen met jou geven we hier graag invulling aan, bijvoorbeeld:

  • “Zelfredzaamheid, jouw zorg!”. Het samenstellen van Wmo arrangementen en versterken van zelfredzaamheid → Lees meer
  • “Werken aan je Wmo-competenties”: coaching, activeren, onderhandelen en ondernemen → Lees meer
  • “Samenwerken met de gemeente” Relaties leggen, acquisitie en resultaatgericht onderhandelen → Lees meer
  • “Thuis wonen met dementie.” Arrangementen, risico’s en betrekken omgeving →Lees meer
  • “Wmo spirit en het wijkteam” Hoe organiseer je als leidinggevende en/of als team de Wmo spirit op het werk? Met andere woorden hoe kantelt jouw team? → Vraag informatie aan
  • Vrijwilligers coachen en binden → Vraag informatie aan

Onze visie op werken aan zelfredzaamheid:

Het versterken van zelfredzaamheid, uitgaan van wat wel kan en eigen regie bieden veel kansen voor de inwoners van gemeenten. Ook voor professionals wordt het werk afwisselender en biedt meer uitdaging dan voorheen.

De uitdaging zal steeds zijn om je zelf als professional overbodig te maken en gelijkertijd een vinger aan de pols te houden.

Zo lang mogelijk zo zelfstandig mogelijk thuis. Dat is de opdracht van de professional in de wijkgerichte aanpak voor zorg en welzijn. Een verrijking van jouw vak.
Lees hier het voorbeeld over de verjaardag van Marco en hoe mevrouw De Vries met hulp van haar omgeving langer thuis kan blijven wonen.

Aan het werk in de gemeente? Bel met Wies Vink 06-51832505 of mail: wvink@zin-in-zorg.nl

Ken je iemand die dit artikel ook interessant vindt?  Stuur door naar een vriend